خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از خاقانی و وضعیت او سخن میگوید. اشاره میکند که کسی که از خاک تو به دیگران بخشیده بود، اکنون زیر خاک است. سپس از نسبت خانوادگی سخن میگوید و بیان میکند که عم (عمو) تو را آشکار کرده است، نه پدرت که گم شده بود.
متن دارای مفاهیم عمیق و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و نسبتهای خانوادگی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری داشته باشد.
شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خود
خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک
زیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود ۱
دعوی نسبت ز عم کن نز پدر زیرا تو را
عم پدید آورده بود ارنه پدر گم کرده بود ۲
زیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود ۱
دعوی نسبت ز عم کن نز پدر زیرا تو را
عم پدید آورده بود ارنه پدر گم کرده بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - بر اهل کرم لرز خاقانیا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۲ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.