صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۱۹ - چشم دارم که مه نو سفرم باز آید
چشم دارم که مه نو سفرم باز آید
طبیب اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۵ - گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۷۲ - پاسخ خسرو شیرین را
ملک بار دگر گفت از دل افروز
سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۱۳ - مدیح تو
ای خاطرم از نور مدیح تو منور
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۸ - هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بود
هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بود
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵ - میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
عطار نیشابوری : دفتر اول
در نمودار سرّ اعیان کل فرماید
نمود حق نه چیزی هست بازی
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۳۰- ابومحمد عبداللّه بن خُبَیق، رضی اللّه عنه
و منهم: سالک طریق ورع و تقوی، و اندر امت به زهد یحیی، ابومحمد عبداللّه بن خُبَیق، رضی اللّه عنه
ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل -اموری که طالب صبر باید مراعات نماید
هر که طالب تحصیل مرتبه صبر باشد باید مراعات چند امر نماید:
سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۱۴ - قاضی ز دست خواجه عطا امروز
قاضی ز دست خواجه عطا امروز
مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۳۰ - یا سندا لحاظه عاقلتی و مسکنی
یا سندا لحاظه عاقلتی و مسکنی
صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۳ - غدیریه در مدح غالب کل غالب حضرت علی بن ابیطالب علیه‌السلام
ساقی می‌ده مرا که از کتاب قویم
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۵۰ - زین گونه که طبع سرکش دلبر ماست
زین گونه که طبع سرکش دلبر ماست
آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۵ - مرده بودم از غمت، بر سر رسیدی دی مرا؟
مرده بودم از غمت، بر سر رسیدی دی مرا؟
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۳۸ - ذات تو ز عیبها جدا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
رشیدالدین میبدی : ۱۱۱- سورة تبت- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
جیحون یزدی : مراثی
شمارهٔ ۱۱ - درمنقبت شیر خدا و مرثیه خامس آل عبا
چو حق را درمشیت اقتضای جود سرمد شد
سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۹۳ - دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه
دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۹۴ - خیالی کرده ام وین از خیال خود نمی دانی
خیالی کرده ام وین از خیال خود نمی دانی
رشیدالدین میبدی : ۳۵- سورة الملائکة- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره سورة الملائکة خوانند از بهر آن که صفت خلقت فریشتگان جز درین سوره نیست در همه قرآن و در مکیّات شمرند که نزول همه بمکه بوده سه هزار و صد و سى حرف است و صد و نود و هفت کلمه و چهل و پنج آیت و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست مگر یک آیت بقول بعضى مفسران معنى آن منسوخ است نه لفظ إِنَّا أَرْسَلْناکَ بِالْحَقِّ بَشِیراً وَ نَذِیراً و در فضیلت سوره ابىّ کعب روایت کند از مصطفى علیه الصلاة و السلام قال: من قرأ سورة الملائکة دعته یوم القیمة ثمانیة ابواب من الجنة ان ادخل من اى ابواب شئت.