امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۸۹ - خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان
خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۲۳ - مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۹۷ - رویش نگر ار صورت جان می خواهی
رویش نگر ار صورت جان می خواهی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۵۹ - یک دم بی می نمی توان بود
یک دم بی می نمی توان بود
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۴۷ - خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای
خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای
عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۵ - ای دوست اگر تو دوستدار خویشی
ای دوست اگر تو دوستدار خویشی
خاقانی : رباعیات
شماره ۲۳۵ - دل دل طلبید از پی ره دلجویم
دل دل طلبید از پی ره دلجویم
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۶۹ - بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال
بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال
فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
در چشم ستاره
در پهنه دشت رهنوردی پیداست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۳۶ - گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی
گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۴۱ - که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟
که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟
خیام : گردش دوران [۵۶-۳۵]
رباعی ۴۶
از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز،
سعدی : باب هشتم در شکر بر عافیت
در سابقهٔ حکم ازل و توفیق خیر
نخست او ارادت به دل در نهاد
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۲۳ - از حسرت چهره ایکه باغ دلم است
از حسرت چهره ایکه باغ دلم است
سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - در هجو خمخانه
خر خمخانه را آزار کردم
سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۳۵ - عید تو همیشه در طرب سازی باد
عید تو همیشه در طرب سازی باد
رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۹۱ - سنجد چیلان بدو نیمه شده
سنجد چیلان بدو نیمه شده
مفاتیح الجنان : فضیلت و اعمال ماه شعبان
اعمال روز اول ماه شعبان
روزه ی این روز فضیلت بسیار دارد؛ از امام صادق(علیه السلام) روایت شده: هرکه روز اول شعبان را روزه بگیرد، بی تردید بهشت بر او واجب می شود؛ و سید ابن طاووس از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) ثواب بسیاری روایت کرده برای کسی که سه روز اوّل این ماه را روزه بگیرد و در شب های آن، دو رکعت نماز بخواند با این ترتیب که: در هر رکعت سوره «حمد» «یک بار» و سوره «توحید» «یازده بار» خوانده شود.
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - تهران آفتی است
ای عجب این خلق را هر دم دگرسان حالتی است