امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۲۱۱ - شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری
شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا
ایا صدری که بی عون سخایت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۰ - دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟
دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۰ - بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار او
بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار او عطار نیشابوری : بخش بیست و دوم
الحکایه و التمثیل
شنودم من که فردوسی طوسی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴۷ - چنان شد همنشینم چشم مست فتنهبار تو
چنان شد همنشینم چشم مست فتنهبار تو عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۸۹ - بردار صراحیی ز خمار
بردار صراحیی ز خمار خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۴ - گر آمدنم به خود بدی نامدمی
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۶۹ - کهام من شخص نومیدی سرشتی عبرت ایجادی
کهام من شخص نومیدی سرشتی عبرت ایجادی نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - در صفت بنای خانه ممدوح
بدر ناهید بزم کیوان جاه احمد شاملو : در آستانه
قصهی مردی که لب نداشت
یه مردی بود حسینقلی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۰ - سویش ره آمد شد هر بوالهوسی نیست
سویش ره آمد شد هر بوالهوسی نیست اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۱۸ - من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
من خاک درم، تو آفتابی، ای دل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۰۹ - در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست
در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۳۰ - قصه ی منصور را سر کرده است
قصه ی منصور را سر کرده است رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۵۱ - با رخ همچو صبح و زلف چو شام
با رخ همچو صبح و زلف چو شام سعیدا : غزلیات
شماره ۵۰ - ظهور نعمت منعم بود گدایی ما
ظهور نعمت منعم بود گدایی ما مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۴۰ - خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم
خوشی خوشی تو ولی من هزار چَندانم نهج البلاغه : حکمت ها
نقش سخن در شناخت انسان
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْمَرْءُ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِهِ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۸ - برخیز و به نزد آن نکونام درآی
برخیز و به نزد آن نکونام درآی
شماره ۲۱۱ - شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری
شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا
ایا صدری که بی عون سخایت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۰ - دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟
دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۰ - بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار او
بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار او عطار نیشابوری : بخش بیست و دوم
الحکایه و التمثیل
شنودم من که فردوسی طوسی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴۷ - چنان شد همنشینم چشم مست فتنهبار تو
چنان شد همنشینم چشم مست فتنهبار تو عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۸۹ - بردار صراحیی ز خمار
بردار صراحیی ز خمار خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۴ - گر آمدنم به خود بدی نامدمی
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۶۹ - کهام من شخص نومیدی سرشتی عبرت ایجادی
کهام من شخص نومیدی سرشتی عبرت ایجادی نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - در صفت بنای خانه ممدوح
بدر ناهید بزم کیوان جاه احمد شاملو : در آستانه
قصهی مردی که لب نداشت
یه مردی بود حسینقلی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۰ - سویش ره آمد شد هر بوالهوسی نیست
سویش ره آمد شد هر بوالهوسی نیست اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۱۸ - من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
من خاک درم، تو آفتابی، ای دل جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۰۹ - در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست
در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۳۰ - قصه ی منصور را سر کرده است
قصه ی منصور را سر کرده است رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۵۱ - با رخ همچو صبح و زلف چو شام
با رخ همچو صبح و زلف چو شام سعیدا : غزلیات
شماره ۵۰ - ظهور نعمت منعم بود گدایی ما
ظهور نعمت منعم بود گدایی ما مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۴۰ - خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم
خوشی خوشی تو ولی من هزار چَندانم نهج البلاغه : حکمت ها
نقش سخن در شناخت انسان
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْمَرْءُ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِهِ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۸ - برخیز و به نزد آن نکونام درآی
برخیز و به نزد آن نکونام درآی