شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۷۵ - گر شه خواهی محرم آن شاه بجو
گر شه خواهی محرم آن شاه بجو ملک‌الشعرای بهار : تصنیفها
عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)
بند اول رشیدالدین میبدی : ۱۱- سورة هود - مکیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ الایة. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۷۳۷ - حضرت سلطان ما پاینده باد
حضرت سلطان ما پاینده باد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نکو میخوان خط سیمای خود را
نکو میخوان خط سیمای خود را خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
تکه ای از یک شعر - تو رفتی
تو رفتی غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۵۹ - پیدا کردن ثواب ایثار
بدان که ایثار از سخا عظیمتر است که سخی آن باشد که آنچه بدان محتاج نباشد بدهد و ایثار آن بود که با آن که محتاج بود بدهد. و چنان که کمال سخاوت ایثار است و آن باشد که باز آن که محتاج بود بدهد. کمال بخل بدان بود که با حاجت از خود دریغ دارد تا اگر بیمار بود خود علاج آن نکند. در دل وی آرزوها بود و منتظر همی باشد تا از کسی بخواهد و از مال خود بنتواند خرید. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۳۰ - خلق را دلها کباب از چشم پر خون منست
خلق را دلها کباب از چشم پر خون منست ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۲۲ - چو سنبل تو سر از برگ یاسمین بر زد
چو سنبل تو سر از برگ یاسمین بر زد مولوی : رباعیات
رباعی ۳۷۴ - گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست
گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۸۱ - کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست
کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۹۹ - حاصل جمعیت عالم پریشانی بود
حاصل جمعیت عالم پریشانی بود سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۶۴ - تسمه باز
تسمه باز امرد که پشت تسمه را رو می کند خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
صبح ... (شاعر: سهراب صمصامی)
شاعر این شعر آقای سهراب صمصامی است که آن را در سال ۱۳۴۷ سروده‌اند و برای اولین بار سال ۱۳۵۲ در مجله مکتب اسلام شماره ۲ چاپ شده است. بعد از اطلاع این مطلب توسط ایشان به گنجور مجموعه اشعار خسرو گلسرخی با ذکر این مطلب تصحیح می‌شود. میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۳ - آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است
آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است مولوی : دفتر سوم
بخش ۵۹ - عقول خلق متفاوتست در اصل فطرت و نزد معتزله متساویست تفاوت عقول از تحصیل علم است
اِخْتِلافِ عقل‌ها در اَصْل بود عمعق بخاری : مقطعات و اشعار پراکنده
شماره ۲۰ - سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند
سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۶۶ - زان گشت دلم خراب از هر ذرّه
زان گشت دلم خراب از هر ذرّه ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۴۴ - خرامان می رود دلبر تعالی الله چه رفتارست
خرامان می رود دلبر تعالی الله چه رفتارست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۳ - تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟
تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟
رباعی ۲۷۵ - گر شه خواهی محرم آن شاه بجو
گر شه خواهی محرم آن شاه بجو ملک‌الشعرای بهار : تصنیفها
عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)
بند اول رشیدالدین میبدی : ۱۱- سورة هود - مکیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ الایة. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۷۳۷ - حضرت سلطان ما پاینده باد
حضرت سلطان ما پاینده باد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نکو میخوان خط سیمای خود را
نکو میخوان خط سیمای خود را خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
تکه ای از یک شعر - تو رفتی
تو رفتی غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۵۹ - پیدا کردن ثواب ایثار
بدان که ایثار از سخا عظیمتر است که سخی آن باشد که آنچه بدان محتاج نباشد بدهد و ایثار آن بود که با آن که محتاج بود بدهد. و چنان که کمال سخاوت ایثار است و آن باشد که باز آن که محتاج بود بدهد. کمال بخل بدان بود که با حاجت از خود دریغ دارد تا اگر بیمار بود خود علاج آن نکند. در دل وی آرزوها بود و منتظر همی باشد تا از کسی بخواهد و از مال خود بنتواند خرید. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۳۰ - خلق را دلها کباب از چشم پر خون منست
خلق را دلها کباب از چشم پر خون منست ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۲۲ - چو سنبل تو سر از برگ یاسمین بر زد
چو سنبل تو سر از برگ یاسمین بر زد مولوی : رباعیات
رباعی ۳۷۴ - گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست
گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۸۱ - کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست
کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۹۹ - حاصل جمعیت عالم پریشانی بود
حاصل جمعیت عالم پریشانی بود سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۶۴ - تسمه باز
تسمه باز امرد که پشت تسمه را رو می کند خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
صبح ... (شاعر: سهراب صمصامی)
شاعر این شعر آقای سهراب صمصامی است که آن را در سال ۱۳۴۷ سروده‌اند و برای اولین بار سال ۱۳۵۲ در مجله مکتب اسلام شماره ۲ چاپ شده است. بعد از اطلاع این مطلب توسط ایشان به گنجور مجموعه اشعار خسرو گلسرخی با ذکر این مطلب تصحیح می‌شود. میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۳ - آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است
آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است مولوی : دفتر سوم
بخش ۵۹ - عقول خلق متفاوتست در اصل فطرت و نزد معتزله متساویست تفاوت عقول از تحصیل علم است
اِخْتِلافِ عقل‌ها در اَصْل بود عمعق بخاری : مقطعات و اشعار پراکنده
شماره ۲۰ - سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند
سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۶۶ - زان گشت دلم خراب از هر ذرّه
زان گشت دلم خراب از هر ذرّه ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۴۴ - خرامان می رود دلبر تعالی الله چه رفتارست
خرامان می رود دلبر تعالی الله چه رفتارست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۳ - تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟
تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟