صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۲۵
جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۲
خدایا درپذیر این نعره مستانه ما را نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی
و چون بلاد عراق و پارس بر دست لشکرهای اسلام فتح شد و صبح ملت حق بر آن نواحی طلوع کرد ذکر این کتاب بر اسماع خلفا میگذشت و ایشان را بدان میلی و شعفی میبود تا در نوبت امیرالمومنین ابوجعفر منصوربن علی بن عبدالله بن العباس رضی الله عنهم، که دوم خلیفت بوده است از خاندان عم مصطفی صلی الله علیه و رضی عن عمه، ابن المقفع آن را از زبان پهلوی بلغت تازی ترجمه کرد، و آن پادشاه را بران اقبالی تمام افتاد و دیگر اکابر امت بدان اقتدا کردند. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۴
به غیر از بزم خاموشی که آوازی نمی دارد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چو اشک اندر دل فطرت تپیدم
چو اشک اندر دل فطرت تپیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۰
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۸۲
حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة فاطر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۷
حمیدک همی گفت با دوستان مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۶۶
هر چند بیگه آیی، بیگاه خیز مایی ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شمارهٔ ۹
ای خسروی که رایت جاه و جلال تو خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۲۳۸
الهی این تن کان حسرت است و دل من مایهٔ درد و محنت، می نیارم گفت کاین بهره چرا بهرهٔ من، نه دست رسد مرا بر کان چاره من. آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
رفت آن کاغیار دشمن بودند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۵۴
به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گردد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۰
امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان میرسد عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۴۰
گر جان گویم برآمد و حیران شد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱۲
هر شب به دل تصور نازش فرو برم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۰
سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا را مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۰
ای آنکه به کوی یار ما افتادی غبار همدانی : دوبیتیها
شمارهٔ ۵
تا پر نشد زبوی محبّت دماغ دل
غزل شمارهٔ ۲۴۲۵
جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۲
خدایا درپذیر این نعره مستانه ما را نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی
و چون بلاد عراق و پارس بر دست لشکرهای اسلام فتح شد و صبح ملت حق بر آن نواحی طلوع کرد ذکر این کتاب بر اسماع خلفا میگذشت و ایشان را بدان میلی و شعفی میبود تا در نوبت امیرالمومنین ابوجعفر منصوربن علی بن عبدالله بن العباس رضی الله عنهم، که دوم خلیفت بوده است از خاندان عم مصطفی صلی الله علیه و رضی عن عمه، ابن المقفع آن را از زبان پهلوی بلغت تازی ترجمه کرد، و آن پادشاه را بران اقبالی تمام افتاد و دیگر اکابر امت بدان اقتدا کردند. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۴
به غیر از بزم خاموشی که آوازی نمی دارد اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چو اشک اندر دل فطرت تپیدم
چو اشک اندر دل فطرت تپیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۰
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۸۲
حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترست قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة فاطر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۷
حمیدک همی گفت با دوستان مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۶۶
هر چند بیگه آیی، بیگاه خیز مایی ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شمارهٔ ۹
ای خسروی که رایت جاه و جلال تو خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۲۳۸
الهی این تن کان حسرت است و دل من مایهٔ درد و محنت، می نیارم گفت کاین بهره چرا بهرهٔ من، نه دست رسد مرا بر کان چاره من. آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
رفت آن کاغیار دشمن بودند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۵۴
به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گردد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۰
امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان میرسد عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شمارهٔ ۴۰
گر جان گویم برآمد و حیران شد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱۲
هر شب به دل تصور نازش فرو برم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۰
سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا را مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۰
ای آنکه به کوی یار ما افتادی غبار همدانی : دوبیتیها
شمارهٔ ۵
تا پر نشد زبوی محبّت دماغ دل
