سعیدا : غزلیات
شماره ۱۷۳ - مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست
مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۱۰ - به من سید حسن زین زمانه
به من سید حسن زین زمانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸۱ - دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟
دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟ اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۲ - در مناجات
بود یارب که از پروانه ی جود ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد
طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد مولوی : رباعیات
رباعی ۴۲۴ - می‌گفت یکی پری که او ناپیداست
می‌گفت یکی پری که او ناپیداست سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۱۸ - دیگ سیه انداخته از گوشه بام
دیگ سیه انداخته از گوشه بام اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
نامهٔ هشتم از زبان معشوق به عاشق
زهی! گرد جهان سر گشته از من ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۸ - تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا
تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا رشیدالدین میبدی : ۱۱- سورة هود - مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که بگرویدند و کردارهاى نیک کردند، وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ و با خداوند خویش آرمیدند و خویشتن را بفروتنى فرا وى دادند، أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِیها خالِدُونَ (۲۳) ایشان آن بهشتیاناند که جاویدى جاویدان در آناند. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را
نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۳۶ - گر دگرگون بود حالت پارسال
گر دگرگون بود حالت پارسال ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - خرم دل آنک بر صبوحی آموخت
خرم دل آنک بر صبوحی آموخت سهراب سپهری : آوار آفتاب
ای نزدیک
در نهفته ترین باغ ها ، دستم میوه چید. شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۷ - تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
تا تیغ به عشق از نیام آخته ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا
جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۷ - تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری
تا بِنَسْتانی تو اِنْصاف از جُهودِ خیبری نهج البلاغه : خطبه ها
بیان صفات الهی
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها بيان صفات الحق جل جلاله سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۴۶ - اختیار گوشه درمان است، همت می کنم
اختیار گوشه درمان است، همت می کنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۹ - ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد
ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد
شماره ۱۷۳ - مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست
مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۱۰ - به من سید حسن زین زمانه
به من سید حسن زین زمانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸۱ - دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟
دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟ اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۲ - در مناجات
بود یارب که از پروانه ی جود ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد
طالع سعد دلم زان رخ گلگون گیرد مولوی : رباعیات
رباعی ۴۲۴ - می‌گفت یکی پری که او ناپیداست
می‌گفت یکی پری که او ناپیداست سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۱۸ - دیگ سیه انداخته از گوشه بام
دیگ سیه انداخته از گوشه بام اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
نامهٔ هشتم از زبان معشوق به عاشق
زهی! گرد جهان سر گشته از من ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۸ - تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا
تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا رشیدالدین میبدی : ۱۱- سورة هود - مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که بگرویدند و کردارهاى نیک کردند، وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ و با خداوند خویش آرمیدند و خویشتن را بفروتنى فرا وى دادند، أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِیها خالِدُونَ (۲۳) ایشان آن بهشتیاناند که جاویدى جاویدان در آناند. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را
نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۳۶ - گر دگرگون بود حالت پارسال
گر دگرگون بود حالت پارسال ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - خرم دل آنک بر صبوحی آموخت
خرم دل آنک بر صبوحی آموخت سهراب سپهری : آوار آفتاب
ای نزدیک
در نهفته ترین باغ ها ، دستم میوه چید. شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۷ - تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
تا تیغ به عشق از نیام آخته ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا
جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۷ - تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری
تا بِنَسْتانی تو اِنْصاف از جُهودِ خیبری نهج البلاغه : خطبه ها
بیان صفات الهی
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها بيان صفات الحق جل جلاله سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۴۶ - اختیار گوشه درمان است، همت می کنم
اختیار گوشه درمان است، همت می کنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۹ - ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد
ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد