شاعر از دیدن روی یار خود و سپس از دست دادن او ابراز اندوه میکند و بیان میکند که با رفتن یار، قلبش نیز از دست رفته است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۶۹۰ - ای آنکه به کوی یار ما افتادی
آن روی بدیدی به قفا افتادی ۱
با تو گفتم که بیدلم من بیدل
بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.