خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از کسی یاد می‌کند که او را از غم و اندوه نجات داده و رحمتی به او بخشیده است. این لطف و محبت فراموش‌نشدنی است و شاعر قدردان این بخشش است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۶۹۱ - ای آنکه تو از دوش بیادم دادی
ای آنکه تو از دوش بیادم دادی
زان حالت پرجوش بیادم دادی ۱
آن رحمت را کجا فراموش کنم
کز گنج فراموش بیادم دادی ۲
زان حالت پرجوش بیادم دادی ۱
آن رحمت را کجا فراموش کنم
کز گنج فراموش بیادم دادی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹۰ - ای آنکه به کوی یار ما افتادی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۹۲ - ای آنکه تو خون عاشقان آشامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
