مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۳ - ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه
ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۶۰ - ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه ای
ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه ای
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۵ - داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست
داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست
بابافغانی : غزلیات
شماره ۶ - ای ترا بر سرو و گل در جلوه پنهان رازها
ای ترا بر سرو و گل در جلوه پنهان رازها
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۱۵ - زندانی شوق تو به گلزار نگنجد
زندانی شوق تو به گلزار نگنجد
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۶۶ - مرا که خون دل از دیده همچو آب رود
مرا که خون دل از دیده همچو آب رود
مفاتیح الجنان : نماز هر یک از حجج طاهره و نماز جعفر طیار
نماز دیگر امام حسن (ع) در روز جمعه
نماز دیگر آن حضرت در روز جمعه نیز چهار رکعت است که در هر رکعت «یک بار» سوره «حمد» و «بیست وپنج» بار سوره «توحید» خوانده می شود.
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۵۷ - صفی اصفهانی
و هُوَ مولانا صفی الدین محمد. فاضلی نکته‌پرداز و عالمی بی انباز بوده، تحصیل مراتب ایمانیه نیز نموده. صاحب کتاب لباب وی را بسیار ستوده. غرض، این رباعی از اوست:
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۰۳ - دی شدی مست می ناب و خرابم کردی
دی شدی مست می ناب و خرابم کردی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۸۹ - سری را که بالین شود آستانش
سری را که بالین شود آستانش
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵۹ - چشم تو خفته ایست که در خواب می رود
چشم تو خفته ایست که در خواب می رود
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۱۴ - کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت
کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت
عطار نیشابوری : بلبل نامه
در مناجات باری تعالی
خداوندا توئی دانای عالم
فروغ فرخزاد : دیوار
گناه
گنه کردم گناهی پر ز لذت
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گر نور روی روشنت افتد بر آینه
گر نور روی روشنت افتد بر آینه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۹۴ - بعد عمری گر وصال او میسر می شود
بعد عمری گر وصال او میسر می شود
امیر معزی : قصاید
شماره ۳۶۴ - بت من است نگاری‌ که قامت و دل آن
بت من است نگاری‌ که قامت و دل آن
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶ - کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۰۴ - خوشا سری که سرگشتگی رهانندش
خوشا سری که سرگشتگی رهانندش