مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۱۳ - جان و سر تو که بگو بی‌نفاق
جان و سَرِ تو که بگو بی‌نِفاق
عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۷ - ترا هست محشر رسول حجاز
ترا هست محشر رسول حجاز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۵۵ - کیفیت می با لب شکرشکن توست
کیفیت می با لب شکرشکن توست
مفاتیح الجنان : زیارات جامعه
زیارت سوم جامعه
زیارتی است که علاّمه مجلسی آن را در کتاب «تحفة الزائر»، زیارت هشتم از زیارت های جامعه قرار داده و فرموده: این زیارتی است که سید ابن طاووس، در ضمن دعاهای عرفه از حضرت صادق(علیه السلام) روایت کرده و در هر زمان و هر مکان که باشد می توان آن را خواند به ویژه در روز عرفه و زیارت این است:
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۳ - دوش آمد بر سرم سرو خرامان نیمه شب
دوش آمد بر سرم سرو خرامان نیمه شب
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۸۱ - مکن تو روی چو خورشید خود نهان از من
مکن تو روی چو خورشید خود نهان از من
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۲ - در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق
در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق
مجد همگر : قصاید
شماره ۴۳ - سپیده دم چو دمیدن گرفت بوی چمن
سپیده دم چو دمیدن گرفت بوی چمن
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - دل به دهر حیله‌گر دادم، غلط کردم غلط
دل به دهر حیله‌گر دادم، غلط کردم غلط
سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۷۸ - رسیدن نامه زال به فرامرز و احوال پرسیدن از فرستاده از جنگ بهمن
ازو نامه بستد فرامرز راد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۹۲ - زر و بال منعمان روز قیامت می شود
زر و بال منعمان روز قیامت می شود
جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۹ - وله
جهان فهرست ایجاد و سطور امصار ایرانش
کوهی : غزلیات
شماره ۳۳ - دوش در میکده گلبانگ علالا می‌رفت
دوش در میکده گلبانگ علالا می‌رفت
جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۲۲ - درتهنیت عید قربان
جشن اضحی شد و برطوف حرم کوشش حاج
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۲۴ - شرط خوبی نیست تنها جان من گفتار خوب
شرط خوبی نیست تنها جان من گفتار خوب
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۳۸ - گر بنالم من از این درد که در دل دارم
گر بنالم من از این درد که در دل دارم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۸ - مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند
مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند
فضولی : غزلیات
شماره ۸۹ - دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۶۶ - چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۶۰ - یارم به تفرج چمن بیرون شد
یارم به تفرج چمن بیرون شد