مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۹۲ - به لاله دوش نسرین گفت، برخیزیم مستانه
به لاله دوش نسرین گفت، بَرخیزیمْ مَستانه فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح سلطان محمود غزنوی
جاودان شاد باد شاه جهان سحاب اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۱ - هر شعر کز اوراق کهن میخوانی
هر شعر کز اوراق کهن میخوانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۴۹ - هرکجا پرتو جانانه ما می افتد
هرکجا پرتو جانانه ما می افتد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۴ - کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی
کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار
ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار اثیر اخسیکتی : رباعیات
شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است:
چو از سوگ من باز گردند قومی اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۲۱ - ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شوم
ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شوم عطار نیشابوری : باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شماره ۱۸ - گر دریائی ز شور بنشانندت
گر دریائی ز شور بنشانندت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٩٣ - مجلس دستور ایرانست یا خلد برین
مجلس دستور ایرانست یا خلد برین قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - ای تندخو ز چیست که یارم نمی‌شوی
ای تندخو ز چیست که یارم نمی‌شوی مهدی اخوان ثالث : زمستان
بیمار
بیمارم، مادر جان بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۵۸ - اگر از زلف تودر دست من افتد تاری
اگر از زلف تودر دست من افتد تاری مولوی : غزلیات
غزل ۴۴۳ - از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست
از دلْ به دل برادر گویند روزَنی‌ست فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
بوی محبوبه شب
ماه تابید و چو دید آن همه خاموش مرا واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۸ - دهد جدایی یاران رفته بر بادم
دهد جدایی یاران رفته بر بادم مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۰۲ - از بس که ز دیو و دد مرا آزار است
از بس که ز دیو و دد مرا آزار است یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - شیخ خشک از صوفی تر نشناسم
شیخ خشک از صوفی تر نشناسم مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۷۱ - بیان آنک هرچه غفلت و غم و کاهلی و تاریکیست همه از تنست کی ارضی است و سفلی
غَفْلَت از تَن بود چون تَن روح شُد حافظ : غزلیات
غزل ۵۶ - دل سراپرده ی محبت اوست
دل سراپردهٔ محبتِ اوست
غزل ۲۲۹۲ - به لاله دوش نسرین گفت، برخیزیم مستانه
به لاله دوش نسرین گفت، بَرخیزیمْ مَستانه فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح سلطان محمود غزنوی
جاودان شاد باد شاه جهان سحاب اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۱ - هر شعر کز اوراق کهن میخوانی
هر شعر کز اوراق کهن میخوانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۴۹ - هرکجا پرتو جانانه ما می افتد
هرکجا پرتو جانانه ما می افتد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۴ - کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی
کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار
ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار اثیر اخسیکتی : رباعیات
شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است:
چو از سوگ من باز گردند قومی اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۲۱ - ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شوم
ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شوم عطار نیشابوری : باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شماره ۱۸ - گر دریائی ز شور بنشانندت
گر دریائی ز شور بنشانندت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٩٣ - مجلس دستور ایرانست یا خلد برین
مجلس دستور ایرانست یا خلد برین قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - ای تندخو ز چیست که یارم نمی‌شوی
ای تندخو ز چیست که یارم نمی‌شوی مهدی اخوان ثالث : زمستان
بیمار
بیمارم، مادر جان بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۵۸ - اگر از زلف تودر دست من افتد تاری
اگر از زلف تودر دست من افتد تاری مولوی : غزلیات
غزل ۴۴۳ - از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست
از دلْ به دل برادر گویند روزَنی‌ست فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
بوی محبوبه شب
ماه تابید و چو دید آن همه خاموش مرا واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۸ - دهد جدایی یاران رفته بر بادم
دهد جدایی یاران رفته بر بادم مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۰۲ - از بس که ز دیو و دد مرا آزار است
از بس که ز دیو و دد مرا آزار است یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - شیخ خشک از صوفی تر نشناسم
شیخ خشک از صوفی تر نشناسم مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۷۱ - بیان آنک هرچه غفلت و غم و کاهلی و تاریکیست همه از تنست کی ارضی است و سفلی
غَفْلَت از تَن بود چون تَن روح شُد حافظ : غزلیات
غزل ۵۶ - دل سراپرده ی محبت اوست
دل سراپردهٔ محبتِ اوست