رباعی ۶ - تا با توام، از تو جان دهم آدم را

تا با توام، از تو جان دهم آدم را
وز نور تو روشنی دهم عالم را ۱

چون بی‌تو بوم، قوت آنم نبود
کز سینه به کام خود برآرم دم را ۲