شاعر در این ابیات از عشق و میگساری سخن میگوید و بیان میکند که از بس می نوشیده، خود در سر می شده و می در سر او. این حالت نشاندهندهی غرق شدن در عشق و مستی است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره به میگساری است که برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسبتر است.
رباعی ۹ - از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟
آمد به فغان ز دست ما ساغر ما ۱
از بسکه همی خوریم می را بر می
ما در سر می شدیم و می در سر ما ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.