این شعر به موضوعاتی مانند عدالت، پاکی دل، سختیهای زندگی، تفکر و درک حقیقت، و کنترل نفس میپردازد. شاعر از تصاویر طبیعی مانند شبنم، خورشید، شمع، گندم و آیینه برای بیان مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی استفاده میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارند.
غزل ۲۸۵۴ - به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گردد
گریبان بر گلویش حلقه فتراک می گردد ۱
به خورشید درخشان می رسد چون قطره شبنم
دل هر کس که آب از روی آتشناک می گردد ۲
فروغ شمع می سازد منور چشم روزن را
اگر پاک است دل، آخر نظر هم پاک می گردد ۳
مباد هیچ کس را روز سختی در کمین یارب
که گندم را زبیم آسیا دل چاک می گردد ۴
زپیچ و تاب فکرت در دل شبها مشو در هم
که آخر جوهر آیینه ادراک می گردد ۵
خشن پوشی گزیدم بهر زجر نفس، ازین غافل
که آتش فربه از پیراهن خاشاک می گردد ۶
مخور چون غنچه گل از نسیم صبح، دم صائب
که جمعیت به گرد خاطر غمناک می گردد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.