صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدید
زهی عید همایون سعیدی جامی : دفتر اول
بخش ۱۵۴ - قال رسول الله صلی الله علیه و سلم احثواالتراب فی وجوه المداحین: کذا فی صحیح المسلم رحمة الله علیه و فیه ایضا مدح رجل عند النبی صلی الله علیه و سلم. قال صلی الله علیه و سلم: ویحک قطعت عنق صاحبک
گوش بر مدح مدح گو کم نه شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۶۶ - پادشاهی گر همی خواهی از او
پادشاهی گر همی خواهی از او انوری : غزلیات
غزل ۲۱۴ - کار جهان نگر که جفای که میکشم
کار جهان نگر که جفای که میکشم میرداماد : غزلیات
شماره ۷ - فقیا بفیکا تفز بالعلا
فقیا بفیکا تفز بالعلا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۰۸ - دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گل
دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۴ - روی زمین به زلف معنبر گرفته ای
روی زمین به زلف معنبر گرفته ای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۳ - ما را سخنِ مولّهانه ست
ما را سخنِ مولّهانه ست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۰۱ - چه بوربا و چه مخمل حجاب میبافند
چه بوربا و چه مخمل حجاب میبافند صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۲۷ - کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟ فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۲ - موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد
موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی. نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه ایستادن در برابر حق
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَبْدَى صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَكَ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۴۷ - زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟
زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۵۴ - تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست
تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۱۵ - من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده ام
من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده ام کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند
خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۵۵ - دارند همه شگفت میران سپاه
دارند همه شگفت میران سپاه طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۹۰ - بلبلت از گل نخواهد فرق کرد
بلبلت از گل نخواهد فرق کرد مولوی : غزلیات
غزل ۳۷۱ - گر جام سپهر زهرپیماست
گَر جامِ سِپِهر زَهرپیماست
شمارهٔ ۱۱۴ - غدیریه به بحر جدید
زهی عید همایون سعیدی جامی : دفتر اول
بخش ۱۵۴ - قال رسول الله صلی الله علیه و سلم احثواالتراب فی وجوه المداحین: کذا فی صحیح المسلم رحمة الله علیه و فیه ایضا مدح رجل عند النبی صلی الله علیه و سلم. قال صلی الله علیه و سلم: ویحک قطعت عنق صاحبک
گوش بر مدح مدح گو کم نه شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۶۶ - پادشاهی گر همی خواهی از او
پادشاهی گر همی خواهی از او انوری : غزلیات
غزل ۲۱۴ - کار جهان نگر که جفای که میکشم
کار جهان نگر که جفای که میکشم میرداماد : غزلیات
شماره ۷ - فقیا بفیکا تفز بالعلا
فقیا بفیکا تفز بالعلا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۰۸ - دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گل
دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۴ - روی زمین به زلف معنبر گرفته ای
روی زمین به زلف معنبر گرفته ای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۳ - ما را سخنِ مولّهانه ست
ما را سخنِ مولّهانه ست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۰۱ - چه بوربا و چه مخمل حجاب میبافند
چه بوربا و چه مخمل حجاب میبافند صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۲۷ - کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟ فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۲ - موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد
موسی، عَلَیهِ السَّلام، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی. نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه ایستادن در برابر حق
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَبْدَى صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَكَ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۴۷ - زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟
زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۵۴ - تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست
تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۱۵ - من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده ام
من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده ام کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند
خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۵۵ - دارند همه شگفت میران سپاه
دارند همه شگفت میران سپاه طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۹۰ - بلبلت از گل نخواهد فرق کرد
بلبلت از گل نخواهد فرق کرد مولوی : غزلیات
غزل ۳۷۱ - گر جام سپهر زهرپیماست
گَر جامِ سِپِهر زَهرپیماست
