خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از ناامیدی و تلخی زندگی سخن می‌گوید و از این که چگونه می‌توان در شرایط سخت، امیدوار بود و به رزق و روزی از آسمان دل بست. همچنین، تعجب می‌کند که چگونه راستی و درستی می‌تواند با وجود همه سختی‌ها، شیرینی و شکر را در استخوان (نماد سختی و مقاومت) جای دهد.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۲۷ - کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد ۱
ز بس تلخ است کامم از حدیث تلخ، حیرانم
که چون با راستی نی را شکر در استخوان بندد ۲
به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد ۱
ز بس تلخ است کامم از حدیث تلخ، حیرانم
که چون با راستی نی را شکر در استخوان بندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - خطش خورشید را در دامگاه هاله می آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
