صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۳۴۹ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۷ - الرّضا و التّسلیم
من خاک تو در چشم خرد می آرم
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳ - راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را
راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست
من سودازده را داغ منه بر سر دست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹ - کی رفته‌ای زدل که تمنا کنم تو را
کی رفته‌ای زدل که تمنا کنم تو را
جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۱۱ - پیری
در آینه تا نگاه کردم
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۰۱ - خانهٔ طاعات عمارت مکن
خانهٔ طاعات عمارت مکن
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۶۷ - شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۵ - این قصر خجسته که بنا کرده‌ای امسال
این قصر خجسته که بنا کرده‌ای امسال
خاقانی : رباعیات
شماره ۲۲ - گم شد دل خاقانی و جان بر دو یک است
گم شد دل خاقانی و جان بر دو یک است
سعدی : غزلیات
غزل ۷۷ - بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است
بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۰۳ - شمعم که چو خود را بغمت پردازم
شمعم که چو خود را بغمت پردازم
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۱۹ - بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد
بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۵۸ - چون داد دلم دل گسلم میندهد
چون داد دلم دل گسلم میندهد
ترانه های کودکانه : بخش اول
شب
شب، شب، شب
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۹ - گروه لئام
افتاده‌ایم سخت به دام
ترانه های کودکانه : بخش اول
خروس پر حنایی
انار دونه دونه
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۴ - بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۷۸ - از قول میرزا محمد کاشی به آقا باقر شیرازی نگاشته
نخستین روز ماه قربان است، در مرز ری و تختگاه کی آسوده از رنج تن و شکنج جان راه هستی می سپارم و روزگاری به رامش و تندرستی می برم، سپاس فره بار خدا را که به زن خواستن و برگ سامان و ساز آراستن روزگار ناکامی سپری شد و نوبت بی سرانجامی رخت بر باره دربدری بست. به فر بهاری شکفته سرخ گلم از لاله زرد دمیدن گرفت، و باد بهشت از ناله سرد وزیدن. گردش وارون سپهرم رام است و جنبش ماه و مهر به کام. ولی چه سود و کدام بهبود از آنم که خواهان دل است و بدان پای جان در گل، رنج سوزاک بازداشته و بی بهره گذاشته. کلید در مشت و در گشودن نیارم خوان دل گوار و جان پرور و خوردن نتوانم. مرغ دل را قفس بر شاخ گل آویخته و چشم تماشا بسته اند آشیان بر سر سرو ساخته و بال پرواز شکسته جام لبالب و دست کشیدن نیست و میوه کام رس و توان چیدن نه، شعر:
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۶۹ - بیا که مملکت دیده ام خیال گرفت
بیا که مملکت دیده ام خیال گرفت