بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۸۴ - چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو
چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۴۹ - در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند
در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست
بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۶۲ - نماند باده و آن تندخو نمی آید
نماند باده و آن تندخو نمی آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۳ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد
گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد
خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۴ - خون دل من که هر دم افزون گردد
خون دل من که هر دم افزون گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۶ - غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند
غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - وله ایضا یمدحه
در ارزوی روی تو ای نو بهار چشم مجد همگر : قطعات
شماره ۵۹ - به حکم صدر معظم معین دولت و دین
به حکم صدر معظم معین دولت و دین جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۶۳ - بیرون آمدن یوسف علیه السلام از زندان و گرامی داشتن پادشاه مر وی را و وفات کردن عزیز مصر و مبتلا شدن زلیخا به تنهایی و جدایی
درین دیر کهن رسمیست دیرین جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۹۴ - هر که جان پیش تو فدی نکند
هر که جان پیش تو فدی نکند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۳۷ - از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس
از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس الهامی کرمانشاهی : گزیدهٔ منظومهٔ «بستان ماتم»
شمارهٔ ۴ - در مدح باب الحوایج موسی بن جعفر علیهماالسلام
سزد گر با دل پژمان کنم یاد الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۱۶ - پاکشیدن سپاه کوفه و شام از مبارزات امام
چنان تاختش شه به میدان کین واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۷ - ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم
ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۹۶ - وله
خیز ای آیینهرخ می آر با صد طنطنه عمعق بخاری : قصاید
شمارهٔ ۱۶ - قصیده ناتمام در مدح الب ارسلان
بگردون برین بر شد، ز فخر این ملکت ایران
شماره ۴۸۴ - چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو
چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۴۹ - در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند
در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست
بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۶۲ - نماند باده و آن تندخو نمی آید
نماند باده و آن تندخو نمی آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۳ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد
گر می روم نزدیک او شوق وصالم می کشد بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد
خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۴ - خون دل من که هر دم افزون گردد
خون دل من که هر دم افزون گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۶ - غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند
غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کنند کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - وله ایضا یمدحه
در ارزوی روی تو ای نو بهار چشم مجد همگر : قطعات
شماره ۵۹ - به حکم صدر معظم معین دولت و دین
به حکم صدر معظم معین دولت و دین جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۶۳ - بیرون آمدن یوسف علیه السلام از زندان و گرامی داشتن پادشاه مر وی را و وفات کردن عزیز مصر و مبتلا شدن زلیخا به تنهایی و جدایی
درین دیر کهن رسمیست دیرین جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۹۴ - هر که جان پیش تو فدی نکند
هر که جان پیش تو فدی نکند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۳۷ - از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس
از لب خامش زبان واماندهٔ کام است و بس الهامی کرمانشاهی : گزیدهٔ منظومهٔ «بستان ماتم»
شمارهٔ ۴ - در مدح باب الحوایج موسی بن جعفر علیهماالسلام
سزد گر با دل پژمان کنم یاد الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۱۶ - پاکشیدن سپاه کوفه و شام از مبارزات امام
چنان تاختش شه به میدان کین واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۷ - ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم
ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۹۶ - وله
خیز ای آیینهرخ می آر با صد طنطنه عمعق بخاری : قصاید
شمارهٔ ۱۶ - قصیده ناتمام در مدح الب ارسلان
بگردون برین بر شد، ز فخر این ملکت ایران