اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۹۹ - در کعبهٔ دل اگر تو حاضر باشی
در کعبهٔ دل اگر تو حاضر باشی مجیرالدین بیلقانی : شکوائیه
شماره ۲۲ - مدت انده ما زود به سر خواهد شد
مدت انده ما زود به سر خواهد شد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - عاشق روی تو از کوی تو ناید در بهشت
عاشق روی تو از کوی تو ناید در بهشت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۸۲ - بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیرد
بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۴۳ - مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شده
مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شده مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۵ - من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا
من از کجا غَم و شادیِ این جهان زِ کجا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۳۹ - کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی
کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۴۴ - هیچ شریفی خسیس رای نباشد
هیچ شریفی خسیس رای نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۴۶ - عالم بالا ندارد فیض ازپاکان دریغ
عالم بالا ندارد فیض ازپاکان دریغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۴۴ - ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم
ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۴ - چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟
چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۹۷ - آن روز که ره بشادی و غم بستیم
آن روز که ره بشادی و غم بستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۷ - کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را
دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۹ - تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست
تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۴ - ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم
ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۳۸ - ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۲۹ - با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
شماره ۱۹۹ - در کعبهٔ دل اگر تو حاضر باشی
در کعبهٔ دل اگر تو حاضر باشی مجیرالدین بیلقانی : شکوائیه
شماره ۲۲ - مدت انده ما زود به سر خواهد شد
مدت انده ما زود به سر خواهد شد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - عاشق روی تو از کوی تو ناید در بهشت
عاشق روی تو از کوی تو ناید در بهشت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۸۲ - بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیرد
بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۴۳ - مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شده
مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شده مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۵ - من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا
من از کجا غَم و شادیِ این جهان زِ کجا نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۳۹ - کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی
کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۴۴ - هیچ شریفی خسیس رای نباشد
هیچ شریفی خسیس رای نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۴۶ - عالم بالا ندارد فیض ازپاکان دریغ
عالم بالا ندارد فیض ازپاکان دریغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۴۴ - ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم
ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۴ - چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟
چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۹۷ - آن روز که ره بشادی و غم بستیم
آن روز که ره بشادی و غم بستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۷ - کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را
دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۹ - تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست
تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۴ - ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم
ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۳۸ - ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۲۹ - با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان