مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۰۵ - از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم
از ما مَشو مَلول که ما سخت شاهِدیم
نهج البلاغه : حکمت ها
رضا و تسلیم در برابر خداوند
وَ قَالَ عليه‌السلام اِعْلَمُوا عِلْماً يَقِيناً أَنَّ اَللَّهَ لَمْ يَجْعَلْ لِلْعَبْدِ وَ إِنْ عَظُمَتْ حِيلَتُهُ وَ اِشْتَدَّتْ طَلِبَتُهُ وَ قَوِيَتْ مَكِيدَتُهُ أَكْثَرَ مِمَّا سُمِّيَ لَهُ فِي اَلذِّكْرِ اَلْحَكِيمِ
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۹۶ - خورشید ذره‌ایست ز نور جمال تو
خورشید ذره‌ایست ز نور جمال تو
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۴۶۸ - به نسیمی ز گلستان سفری می‌گردد
به نسیمی ز گلستان سفری می‌گردد
صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۱۳ - نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا
نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۳۹ - دمی ز آن پیش کآید چون حباب جان زتن بیرون
دمی ز آن پیش کآید چون حباب جان زتن بیرون
پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
نغمهٔ خوشه‌چین
از درد پای، پیرزنی ناله کرد زار
فردوسی : منوچهر
بخش ۲۴ - بزد نای مهراب و بربست کوس
بزد نای مهراب و بربست کوس
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۴۸ - ای مردم چشم ملک بینا از تو
ای مردم چشم ملک بینا از تو
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۶۹ - دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم
دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم
مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۲۳ - ما گوش شماییم، شما تن زده تا کی؟
ما گوشِ شماییم، شما تَنْ زده تا کِی؟
حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چو گل هر دم به بویت جامه در تن
چو گل هر دم به بویت جامه در تن
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۶۵ - ار نیست دهان فزونت ار هست کمست
ار نیست دهان فزونت ار هست کمست
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - اسیران را زیانی از گرفتاری نمی‌باشد
اسیران را زیانی از گرفتاری نمی‌باشد
سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در تهنیت اتابک مظفرالدین سلجوقشاه ابن سلغر
خدای را چه توان گفت شکر فضل و کرم
اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
نامهٔ نهم از زبان عاشق به معشوق
دگر بوی بهار آورده‌ای، باد
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۷۳ - گر بود در پیش مهمان، نعمت الوان لذیذ
گر بود در پیش مهمان، نعمت الوان لذیذ
حافظ : قطعات
قطعه ۲۴ - در این ظلمت‌سرا تا کی به بوی دوست بنشینم
در این ظلمت‌سرا تا کی به بوی دوست بنشینم
نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانى در آغاز خلافت
و من خطبة له عليه‌السلام في أوائل خلافته
نهج البلاغه : حکمت ها
نکوهش نفاق و دورويى
وَ قَالَ عليه‌السلام اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ تُحَسِّنَ فِي لاَمِعَةِ اَلْعُيُونِ عَلاَنِيَتِي وَ تُقَبِّحَ فِيمَا أُبْطِنُ لَكَ سَرِيرَتِي