شاعر در این متن از دوری و انتظار برای دیدار با معشوق سخن میگوید و از روزگار تاریک و سخت خود شکایت میکند. او آرزوی بازگشت به روزهای خوش گذشته را دارد و از طایر دولت (پرندهٔ خوشبختی) میخواهد که مژدهٔ وصال معشوق را بیاورد.
این متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانهای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
قطعه ۲۴ - در این ظلمتسرا تا کی به بوی دوست بنشینم
گهی انگشت بر دندان گهی سر بر سر زانو ۱
بیا ای طایر دولت بیاور مژدهٔ وصلی
عسی الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.