صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۴۴ - ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم
ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۴ - چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟
چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۹۷ - آن روز که ره بشادی و غم بستیم
آن روز که ره بشادی و غم بستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۷ - کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را
دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۹ - تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست
تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۴ - ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم
ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۳۸ - ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۲۹ - با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان امامی هروی : غزلیات
شماره ۱ - زلف اندر تاب چینی دیگرست
زلف اندر تاب چینی دیگرست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلم
بود یکی ظالم مردم گداز خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۲۰
بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش است، فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۰۱ - هر خانه که شادیش بجز غم نبود
هر خانه که شادیش بجز غم نبود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۳ - آخر ای یار فراموش مکن یارانرا
آخر ای یار فراموش مکن یاران را نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۶۶ - از جمال تو کمال بشری بود غرض
از جمال تو کمال بشری بود غرض کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۱۶ - هر بد که ز گردش زمن می آید
هر بد که ز گردش زمن می آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷۰ - پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن
پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۲۰۳ - شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
غزل ۵۸۴۴ - ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم
ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۴ - چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟
چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۹۷ - آن روز که ره بشادی و غم بستیم
آن روز که ره بشادی و غم بستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۷ - کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۲ - دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را
دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۹ - تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست
تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۴ - ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم
ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارم فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۳۸ - ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۲۹ - با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد
با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان
لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنان امامی هروی : غزلیات
شماره ۱ - زلف اندر تاب چینی دیگرست
زلف اندر تاب چینی دیگرست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلم
بود یکی ظالم مردم گداز خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۲۰
بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش است، فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۰۱ - هر خانه که شادیش بجز غم نبود
هر خانه که شادیش بجز غم نبود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۳ - آخر ای یار فراموش مکن یارانرا
آخر ای یار فراموش مکن یاران را نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۶۶ - از جمال تو کمال بشری بود غرض
از جمال تو کمال بشری بود غرض کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۱۶ - هر بد که ز گردش زمن می آید
هر بد که ز گردش زمن می آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۷۰ - پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن
پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۲۰۳ - شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم