خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از عشق نافرجام، رنج‌های عاشقانه و جفای معشوق سخن می‌گوید. شاعر از بسته شدن درهای آسمان به روی خود، رانده شدن از درگاه معشوق و جفای مدعیان شکایت دارد. همچنین به تأثیر زیبایی معشوق اشاره می‌کند که حتی اهل صومعه را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی از مضامین مانند جفا و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

بتان نخست چو در دلبری میان بستند
میان بکشتن یاران مهربان بستند

دعا اثر نکند کز درم تو چون راندی
به روی من همه درهای آسمان بستند

مگر میان بتان روی آن صنم دیدند
که اهل صومعه زنار بر میان بستند

به آشیانه نبستند عندلیبان دل
اگر دو روز در این گلشن آشیان بستند

فغان که مدعیان از جفا برون کردند
مرا ز شهر تو و راه کاروان بستند

رساند کار به جایی جفای گل چینان
که در معاینه بر روی باغبان بستند

جفاکشان سخنان با تو داشتند ولی
چو هاتف از ادب عاشقی زبان بستند

«هاتف اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir