خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، ناکامی، و رنج‌های عاشقانه است. شاعر از نوشیدن شراب با حریفان یاد می‌کند، اما در پس آن، دردها و ناکامی‌های عشق را به یاد می‌آورد. او از تنهایی و بی‌کسی در شب‌ها می‌گوید و از معشوق طلب بوسه و توجه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به سختی‌های راه عشق و سوختن در این مسیر دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه، ناکامی‌های روحی، و اشاره به شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌های عاطفی بیشتری دارد.
غزل ۳۰ - با حریفان چو نشینی و زنی جامی چند
با حریفان چو نشینی و زنی جامی چند
یاد کن یاد ز ناکامی ناکامی چند ۱
بی تو احوال مرا در دل شب‌ها داند
هر که بی هم چو تویی صبح کند شامی چند ۲
باده با مدعیان می‌کشی و می‌ریزی
خون دل در قدح خون دل آشامی چند ۳
بوسه‌ای چند ز لعل لب تو می‌طلبم
بشنوم تا ز لب لعل تو دشنامی چند ۴
گرچه در بادیهٔ عشق به منزل نرسی
اینقدر بس که در این راه زنی گامی چند ۵
هاتف سوخته کز سوختگان وحشت داشت
مبتلا گشت به هم صحبتی خامی چند ۶
یاد کن یاد ز ناکامی ناکامی چند ۱
بی تو احوال مرا در دل شب‌ها داند
هر که بی هم چو تویی صبح کند شامی چند ۲
باده با مدعیان می‌کشی و می‌ریزی
خون دل در قدح خون دل آشامی چند ۳
بوسه‌ای چند ز لعل لب تو می‌طلبم
بشنوم تا ز لب لعل تو دشنامی چند ۴
گرچه در بادیهٔ عشق به منزل نرسی
اینقدر بس که در این راه زنی گامی چند ۵
هاتف سوخته کز سوختگان وحشت داشت
مبتلا گشت به هم صحبتی خامی چند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹ - بتان نخست چو در دلبری میان بستند
گوهر بعدی:غزل ۳۱ - در پیش بیدلان جان، قدری چنان ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
