جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۵۴ - دل جفا بیش بر نمی تابد
دل جفا بیش بر نمی تابد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می کنیم
ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می کنیم اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۸۱ - مرا قلاش می‌خوانند، هستم
مرا قلاش می‌خوانند، هستم جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۰ - آگاه شدن شاه از رفتن سلامان و خبر نایافتن از حال وی و آیینه گیتی نمای را کار فرمودن و حال وی را دانستن
شه چو شد آگاه بعد از چند گاه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۲۱ - تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشست
تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۶۰ - درد محبت درمان ندارد
درد محبت درمان ندارد فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۷ - در موعظت و نصیحت و تحذیر از دنیا و تذکیر مرگ و تصدیق حشر و نشر گوید
عزیزا چند رنگارنگ این دور جهان بینی جامی : تحفة‌الاحرار
بخش ۵۱ - حکایت سرد شدن پیر سفید موی از نفس آن خورشید گرم خوی که با زلف شبرنگ دم از صبح سفید مویی زد
فصل خزان کز دم باد وزان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۰ - می در پیاله کن که گل و لاله می رود
می در پیاله کن که گل و لاله می رود مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
غزل ۱ - باده‌ای هست و پناهی و شبی شسته و پاک
باده‌ای هست و پناهی و شبی شسته و پاک مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۱۳ - اگر حریف منی، پس بگو که دوش چه بود؟
اگر حَریفِ مَنی، پَس بگو که دوش چه بود؟ سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت ۱۶ - پارسایی بر یکی از خداوندان نعمت گذر کرد
پارسایی بر یکی از خداوندان نعمت گذر کرد که بنده‌ای را دست و پای استوار بسته عقوبت همی‌کرد. گفت: ای پسر همچو تو مخلوقی را خدای عز ّو جل اسیر حکم تو گردانیده است و تو را بر وی فضیلت داده شکر نعمت باری تعالی به جای آر و چندین جفا بر وی مپسند، نباید که فردای قیامت به از تو باشد و شرمساری بری. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۵۱ - چو شوق روی تو بر بودم اختیار از دست
چو شوق روی تو بر بودم اختیار از دست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۴ - باز به بستان شکفته گشت شقایق
باز به بستان شکفته گشت شقایق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۲ - صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته
صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته احمد شاملو : ترانه‌های کوچک غربت
عاشقانه
بیتوته‌ی کوتاهی‌ست جهان خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۷
امشب می جامِ یک‌مَنی خواهم‌کرد، صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۳۰ - شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بود
شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بود
شماره ۵۴ - دل جفا بیش بر نمی تابد
دل جفا بیش بر نمی تابد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می کنیم
ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می کنیم اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۸۱ - مرا قلاش می‌خوانند، هستم
مرا قلاش می‌خوانند، هستم جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۰ - آگاه شدن شاه از رفتن سلامان و خبر نایافتن از حال وی و آیینه گیتی نمای را کار فرمودن و حال وی را دانستن
شه چو شد آگاه بعد از چند گاه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۲۱ - تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشست
تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۶۰ - درد محبت درمان ندارد
درد محبت درمان ندارد فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۷ - در موعظت و نصیحت و تحذیر از دنیا و تذکیر مرگ و تصدیق حشر و نشر گوید
عزیزا چند رنگارنگ این دور جهان بینی جامی : تحفة‌الاحرار
بخش ۵۱ - حکایت سرد شدن پیر سفید موی از نفس آن خورشید گرم خوی که با زلف شبرنگ دم از صبح سفید مویی زد
فصل خزان کز دم باد وزان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۰ - می در پیاله کن که گل و لاله می رود
می در پیاله کن که گل و لاله می رود مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
غزل ۱ - باده‌ای هست و پناهی و شبی شسته و پاک
باده‌ای هست و پناهی و شبی شسته و پاک مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۱۳ - اگر حریف منی، پس بگو که دوش چه بود؟
اگر حَریفِ مَنی، پَس بگو که دوش چه بود؟ سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت ۱۶ - پارسایی بر یکی از خداوندان نعمت گذر کرد
پارسایی بر یکی از خداوندان نعمت گذر کرد که بنده‌ای را دست و پای استوار بسته عقوبت همی‌کرد. گفت: ای پسر همچو تو مخلوقی را خدای عز ّو جل اسیر حکم تو گردانیده است و تو را بر وی فضیلت داده شکر نعمت باری تعالی به جای آر و چندین جفا بر وی مپسند، نباید که فردای قیامت به از تو باشد و شرمساری بری. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۵۱ - چو شوق روی تو بر بودم اختیار از دست
چو شوق روی تو بر بودم اختیار از دست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۴ - باز به بستان شکفته گشت شقایق
باز به بستان شکفته گشت شقایق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۲ - صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته
صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته احمد شاملو : ترانه‌های کوچک غربت
عاشقانه
بیتوته‌ی کوتاهی‌ست جهان خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۷
امشب می جامِ یک‌مَنی خواهم‌کرد، صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۳۰ - شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بود
شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بود