صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۵۴ - سوخته جانم غم وسیله ندارم
سوخته جانم غم وسیله ندارم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۵ - الاسم الاعظم
دگر بشنو بیان اسم اعظم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۴۷ - الخوف
ماییم درِ هیچ صوابی نزده مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۳۱ - چیستان
لعبتانی که زی تو می آیند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۹۴ - تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب
تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر محمد فضل قدس الله روحه العزیز
آن متمکن به کرامات وحقایق و آن متعین باشارات و دقایق آن مقبول طوایف آن مخصوص لطایف آن در مرغزار عشق و عقل ابوعبدالله محمدبن فضل رحمة الله علیه از کبار مشایخ خراسان بود و ستودهٔ همه بود ودر ریاضات و رنج بی‌نظیر بود و درفتوت و مروت بی‌همتا بود و مرید خضرویه بود و ترمدی را دیده بود و بوعثمان حیری را بدو میلی عظیم بود چنانکه یکبار بدونامه نوشت که علامت شقاوت چیست گفت: سه چیز یکی آنکه حق تعالی او را علم روزی کند و از عمل محروم گرداند دوم آنکه عمل دهد و از اخلاص محروم کند سوم آنکه صحبت صالحان روزی کند و از حرمت داشت ایشان محروم کند. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز من گیر این که مردی کور چشمی
ز من گیر این که مردی کور چشمی مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۹ - چو دید آن طرهٔ کافر، مسلمان شد مسلمانی
چو دید آن طُرّهٔ کافِر، مُسلمان شُد مسلمانی کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۰۵ - گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک
گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۳۷ - من در غم عشقت غم عالم نخورم
من در غم عشقت غم عالم نخورم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۰ - بگذار چو آه، آسمان‌پویی را
بگذار چو آه، آسمان‌پویی را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۴ - بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه
بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۵۳۹ - پشت و روی باغ دنیا را مکرّر دیده‌ایم
پشت و روی باغ دنیا را مکرّر دیده‌ایم صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نواز
پادشهی بود رعیت‌نواز مولوی : ترجیعات
بیست و پنجم
شب مست یار بودم و در های های او سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۹۰ - خمیرگیر
شوخ خمیرگیر که نرم است چون پنیر قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غیر از تو کس دگر نداریم
غیر از تو کس دگر نداریم مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۸۵ - همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر
همه صیدها بِکَردی هَله میر بارِ دیگر فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح خواجه ابو علی حسنک وزیر
ای عهد من شکسته بدان زلف پر شکن نهج البلاغه : حکمت ها
استقامت در حق برای برقراری دین
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي كَلاَمٍ لَهُ وَ وَلِيَهُمْ وَالٍ فَأَقَامَ وَ اِسْتَقَامَ حَتَّى ضَرَبَ اَلدِّينُ بِجِرَانِهِ
غزل ۵۹۵۴ - سوخته جانم غم وسیله ندارم
سوخته جانم غم وسیله ندارم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۵ - الاسم الاعظم
دگر بشنو بیان اسم اعظم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۴۷ - الخوف
ماییم درِ هیچ صوابی نزده مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۳۱ - چیستان
لعبتانی که زی تو می آیند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۹۴ - تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب
تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر محمد فضل قدس الله روحه العزیز
آن متمکن به کرامات وحقایق و آن متعین باشارات و دقایق آن مقبول طوایف آن مخصوص لطایف آن در مرغزار عشق و عقل ابوعبدالله محمدبن فضل رحمة الله علیه از کبار مشایخ خراسان بود و ستودهٔ همه بود ودر ریاضات و رنج بی‌نظیر بود و درفتوت و مروت بی‌همتا بود و مرید خضرویه بود و ترمدی را دیده بود و بوعثمان حیری را بدو میلی عظیم بود چنانکه یکبار بدونامه نوشت که علامت شقاوت چیست گفت: سه چیز یکی آنکه حق تعالی او را علم روزی کند و از عمل محروم گرداند دوم آنکه عمل دهد و از اخلاص محروم کند سوم آنکه صحبت صالحان روزی کند و از حرمت داشت ایشان محروم کند. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز من گیر این که مردی کور چشمی
ز من گیر این که مردی کور چشمی مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۹ - چو دید آن طرهٔ کافر، مسلمان شد مسلمانی
چو دید آن طُرّهٔ کافِر، مُسلمان شُد مسلمانی کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۰۵ - گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک
گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۳۷ - من در غم عشقت غم عالم نخورم
من در غم عشقت غم عالم نخورم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۰ - بگذار چو آه، آسمان‌پویی را
بگذار چو آه، آسمان‌پویی را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۴ - بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه
بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۵۳۹ - پشت و روی باغ دنیا را مکرّر دیده‌ایم
پشت و روی باغ دنیا را مکرّر دیده‌ایم صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - پادشاه رعیت نواز
پادشهی بود رعیت‌نواز مولوی : ترجیعات
بیست و پنجم
شب مست یار بودم و در های های او سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۹۰ - خمیرگیر
شوخ خمیرگیر که نرم است چون پنیر قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غیر از تو کس دگر نداریم
غیر از تو کس دگر نداریم مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۸۵ - همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر
همه صیدها بِکَردی هَله میر بارِ دیگر فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح خواجه ابو علی حسنک وزیر
ای عهد من شکسته بدان زلف پر شکن نهج البلاغه : حکمت ها
استقامت در حق برای برقراری دین
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي كَلاَمٍ لَهُ وَ وَلِيَهُمْ وَالٍ فَأَقَامَ وَ اِسْتَقَامَ حَتَّى ضَرَبَ اَلدِّينُ بِجِرَانِهِ