خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از گریه‌ای سخن می‌گوید که گلوگیر شده و آسمان را پست‌تر از آب و دانه‌اش می‌داند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار است و ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب‌تر باشد.
تک‌بیت ۱۳۷۱ - ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد
ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد
سپهر سفله کند کم ز آب و دانهٔ من ۱
سپهر سفله کند کم ز آب و دانهٔ من ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۳۷۰ - عاقبت پیر خرابات ز بی‌پروایی
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۳۷۲ - من و سیری ز عقیق لب خوبان، هیهات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
