خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به بهار و نوشیدن باده اشاره دارد و از طبیعت و حالات انسانی مانند دوستی، دشمنی، و پذیرش سرنوشت سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های بهار و شادی مرغان و بلبلان یاد می‌کند و در عین حال، به مفاهیمی مانند قسمت، دوستی، و گذشت از دشمنان نیز می‌پردازد.
متن شامل مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن باده و برخی مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۶ - در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
در نو بهار باده ننوشد کسی چرا
می در پیاله زهد فروشد کسی چرا ۱
مرغان چنین به شوق و بهاران چنین به ذوق
همراه بلبلان نخروشد کسی چرا ۲
سر رشته ی معامله در دست قسمت است
با دشمنان به مهر بجوشد کسی چرا ۳
صد دشمنم به خون به حل و تشنه دوست هم
این بی خمار باده ننوشد کسی چرا ۴
چون دمبدم عنایت توفیق ممکن است
در تنگنای نزع نکوشد کسی چرا ۵
هم دوستی است عرفی و هم رفع دشمنی
عیب غنیم دوست بپوشد کسی چرا ۶
می در پیاله زهد فروشد کسی چرا ۱
مرغان چنین به شوق و بهاران چنین به ذوق
همراه بلبلان نخروشد کسی چرا ۲
سر رشته ی معامله در دست قسمت است
با دشمنان به مهر بجوشد کسی چرا ۳
صد دشمنم به خون به حل و تشنه دوست هم
این بی خمار باده ننوشد کسی چرا ۴
چون دمبدم عنایت توفیق ممکن است
در تنگنای نزع نکوشد کسی چرا ۵
هم دوستی است عرفی و هم رفع دشمنی
عیب غنیم دوست بپوشد کسی چرا ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵ - می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را
گوهر بعدی:غزل ۷ - خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
