سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۵ - ایا به حسن چو شیرین به ملک چون پرویز
ایا به حسن چو شیرین به ملک چون پرویز رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۸۰ - شرف عراقی قُدِّسَ سِرُّه
شیخ ابوعلی نام داشته، ملقب به قلندر بوده. از کُمَّلمین اهل سلوک و طریقت و واصلین مقام حقیقت و از معاصرین شیخ شمس الدین تبریزی و مولوی معنوی بوده. سالها با ایشان مصاحبت و معاشرت نموده. اصل آن جناب از ولایات عراق و در کمالات، مشهور آفاق بوده. به هندوستان رفته. گاهی در پانی پت و گاهی در قریهٔ کرنال میآسوده. باری در طریقت، انتساب به سلسلهٔ علیهٔ چشتیه داشته و به سه واسطه به قطب الدین کاکی میرسد. از اولیاء کرام و مجاذیب عظام، سرش پر شور و دلش پرنور. منشرح الصدر و رفیع القدر، عارج معارج ایمان و ناهج مناهج ایقان. عارف لاهوت و واقف مواقف جبروت. سینهاش رشک سینا و دیدهاش به نور توحید بینا. مزارش در آن ولایت مشهور و این چند بیت از آن جناب است: حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۵ - گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم
گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم اسدی توسی : گرشاسپنامه
آغاز
سپاس از خدا ایزد رهنمای محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۸۱ - به زبان غمزه رانی چو روم به عشوه خوانی
به زبان غمزه رانی چو روم به عشوه خوانی ادیب الممالک : مفردات
شماره ۳۱ - هنر اکنون به دل خاک طلب باید کرد
هنر اکنون به دل خاک طلب باید کرد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۲۶ - مرا بس بود روز دیوان عام
مرا بس بود روز دیوان عام اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۱۴۰ - الصفا
تا تعبیهٔ عشق مصفّا نشود رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۵ - تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد
تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۸ - یار میان باز کرد، رو به کناری نشین
یار میان باز کرد، رو به کناری نشین ملکالشعرای بهار : مسمطها
شماره ۴ - زال زمستان گریخت از دم بهمن
زال زمستان گریخت از دم بهمن عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۳ - از قطعات
کوس تو اندر خوردنی، هر روزگار اندر منه کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۰۵ - ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانم
ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانم وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳۱ - اینچنین گر جانب اغیار خواهی داشتن
اینچنین گر جانب اغیار خواهی داشتن عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳۴ - گر ما به هزار تک بخواهیم دوید
گر ما به هزار تک بخواهیم دوید فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۵۹ - باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۰۲ - علی رامتینی بخارایی علیه الرحمه
نامش علی النّساج ملقب به خواجه عزیزان. از اهل رامتین مِنْمضافات بخارا و از اعاظم طبقهٔ نقشبندیه. مرید خواجه فغنوی. مولوی در مدح او فرموده است: شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۸۶ - نور رویش پرتوی بر ماهتاب انداخته
نور رویش پرتوی بر ماهتاب انداخته سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۳۷ - پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب
پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - وله
خوش بتو نقاش طرحی دلستان افکنده است
غزل ۵۵ - ایا به حسن چو شیرین به ملک چون پرویز
ایا به حسن چو شیرین به ملک چون پرویز رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۸۰ - شرف عراقی قُدِّسَ سِرُّه
شیخ ابوعلی نام داشته، ملقب به قلندر بوده. از کُمَّلمین اهل سلوک و طریقت و واصلین مقام حقیقت و از معاصرین شیخ شمس الدین تبریزی و مولوی معنوی بوده. سالها با ایشان مصاحبت و معاشرت نموده. اصل آن جناب از ولایات عراق و در کمالات، مشهور آفاق بوده. به هندوستان رفته. گاهی در پانی پت و گاهی در قریهٔ کرنال میآسوده. باری در طریقت، انتساب به سلسلهٔ علیهٔ چشتیه داشته و به سه واسطه به قطب الدین کاکی میرسد. از اولیاء کرام و مجاذیب عظام، سرش پر شور و دلش پرنور. منشرح الصدر و رفیع القدر، عارج معارج ایمان و ناهج مناهج ایقان. عارف لاهوت و واقف مواقف جبروت. سینهاش رشک سینا و دیدهاش به نور توحید بینا. مزارش در آن ولایت مشهور و این چند بیت از آن جناب است: حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۵ - گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم
گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم اسدی توسی : گرشاسپنامه
آغاز
سپاس از خدا ایزد رهنمای محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۸۱ - به زبان غمزه رانی چو روم به عشوه خوانی
به زبان غمزه رانی چو روم به عشوه خوانی ادیب الممالک : مفردات
شماره ۳۱ - هنر اکنون به دل خاک طلب باید کرد
هنر اکنون به دل خاک طلب باید کرد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۲۶ - مرا بس بود روز دیوان عام
مرا بس بود روز دیوان عام اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۱۴۰ - الصفا
تا تعبیهٔ عشق مصفّا نشود رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۸۵ - تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد
تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۸ - یار میان باز کرد، رو به کناری نشین
یار میان باز کرد، رو به کناری نشین ملکالشعرای بهار : مسمطها
شماره ۴ - زال زمستان گریخت از دم بهمن
زال زمستان گریخت از دم بهمن عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۳ - از قطعات
کوس تو اندر خوردنی، هر روزگار اندر منه کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۰۵ - ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانم
ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانم وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳۱ - اینچنین گر جانب اغیار خواهی داشتن
اینچنین گر جانب اغیار خواهی داشتن عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳۴ - گر ما به هزار تک بخواهیم دوید
گر ما به هزار تک بخواهیم دوید فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۵۹ - باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند
باز آمد و رفت و هجر خونخوار بماند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۰۲ - علی رامتینی بخارایی علیه الرحمه
نامش علی النّساج ملقب به خواجه عزیزان. از اهل رامتین مِنْمضافات بخارا و از اعاظم طبقهٔ نقشبندیه. مرید خواجه فغنوی. مولوی در مدح او فرموده است: شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۸۶ - نور رویش پرتوی بر ماهتاب انداخته
نور رویش پرتوی بر ماهتاب انداخته سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۳۷ - پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب
پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صواب جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - وله
خوش بتو نقاش طرحی دلستان افکنده است
