شاعر بیان میکند که به راحتی از درد عشق دست نمیکشد و تا زنده است، دل از دوست برنمیکند. او دردی را به یادگار از دوست دارد که حاضر نیست آن را با هیچ درمانی عوض کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و وفاداری در این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۳۴ - من درد ترا ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم ۱
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.