شاعر ابتدا از درد فراق و جفای روزگار شکایت میکند، اما سپس متوجه میشود که خودش با خیال معشوق همراه شده و در این راه سکوت اختیار کرده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۳۳۵ - من دوش فراق را جفا میگفتم
با دهر فراق پیش میآشفتم ۱
خود را دیدم که با خیالت جفتم
با جفت خیال تو برفتم خفتم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
اين رباعي زيبا مرا به ياد پروژه بزرگ متاورس مارك زاكربرگ مي اندازد و اينكه فن آوري توانسته است تا روياي جفانگفتن به فراق را به واقعيت تبديل كند.