خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که زخم عشق را با هیچ مرهمی درمان نمیکند و حتی یک موی معشوق را به تمام جهان نمیدهد. او حاضر است جانش را فدا کند اما راز دلش را فاش نمیکند و بر حرف خود پایدار میماند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۳۶ - من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یکی موی تو را به هر دو عالم ندهم ۱
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم ۲
یکی موی تو را به هر دو عالم ندهم ۱
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳۵ - من دوش فراق را جفا میگفتم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳۷ - من سر بنهم در رهت ای کان کرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.