سعدی : مفردات
بیت ۱۰
خواهی که به طبعت همه کس دارد دوست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۵ - حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزم‌گاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواست
ای خصم تو پست و قدر والا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۲۵ - جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟
جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟ نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۶۴ - صفت داد و دهش خسرو
جهان خسرو که تا گردون کمر بست اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار
این راز درونی مشمر کاری خُرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۴ - هر که باریک شد از فکر، توانایی یافت
هر که باریک شد از فکر، توانایی یافت نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۵ - تا کی هواپرستی و برگردی از خدای
تا کی هواپرستی و برگردی از خدای اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۹ - آنرا که جام صافی صهباش می‌دهند
آنرا که جام صافی صهباش می‌دهند سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن
چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی
تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد
دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۰ - بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است
بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۲ - هنوز خط ز لب یار برنخاسته است
هنوز خط ز لب یار برنخاسته است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۱۰ - گرچه کار دلم از صبر به سامان نشود
گرچه کار دلم از صبر به سامان نشود فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۲۷ - چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید
چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۵ - بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
بی کینه دلم به سینه از فضل خداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۷۱ - ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی است
ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی است جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۸ - هر کس به تکلفات دل باخته است
هر کس به تکلفات دل باخته است ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم
ای بار خدای و کردگارم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - آنان که وصل یار همی آرزو کنند
آنان که وصل یار همی آرزو کنند
بیت ۱۰
خواهی که به طبعت همه کس دارد دوست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۵ - حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزم‌گاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواست
ای خصم تو پست و قدر والا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۲۵ - جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟
جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟ نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۶۴ - صفت داد و دهش خسرو
جهان خسرو که تا گردون کمر بست اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار
این راز درونی مشمر کاری خُرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۴ - هر که باریک شد از فکر، توانایی یافت
هر که باریک شد از فکر، توانایی یافت نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۵ - تا کی هواپرستی و برگردی از خدای
تا کی هواپرستی و برگردی از خدای اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۹ - آنرا که جام صافی صهباش می‌دهند
آنرا که جام صافی صهباش می‌دهند سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن
چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی
تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد
دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۰ - بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است
بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۲ - هنوز خط ز لب یار برنخاسته است
هنوز خط ز لب یار برنخاسته است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۱۰ - گرچه کار دلم از صبر به سامان نشود
گرچه کار دلم از صبر به سامان نشود فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۲۷ - چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید
چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۵ - بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
بی کینه دلم به سینه از فضل خداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۷۱ - ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی است
ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی است جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۸ - هر کس به تکلفات دل باخته است
هر کس به تکلفات دل باخته است ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم
ای بار خدای و کردگارم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - آنان که وصل یار همی آرزو کنند
آنان که وصل یار همی آرزو کنند