ترانه های کودکانه : بخش اول
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۴۱ - به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن
به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶۴ - عشق معشوقیست کوی او دل تنگ من است
عشق معشوقیست کوی او دل تنگ من است قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - ما شکست دل خود را ز خدا خواستهایم
ما شکست دل خود را ز خدا خواستهایم اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۹۴ - الحقیقة
بر درگه کبریا تو جز شاه نئی خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
خاک سیاه بر سر آب و هوای ری نظامی عروضی : مقالت چهارم: در علم طب و هدایت طبیب
بخش ۹ - حکایت هشت - ادیب اسماعیل و زنده کردن مرده
در عهد ملکشاه و بعضی از عهد سنجر فیلسوفی بود بهرات و اورا ادیب اسماعیل گفتندی مردی سخت بزرگ و فاضل و کامل اما اسباب او و معاش او از دخل طبیبی بودی و او را ازین جنس معالجات نادره بسیار است مگر وقتی ببازار کشتاران برمیگذشت قصابی گوسفندی را سلخ میکرد و گاه گاه دست در شکم گوسفند کردی و پیه گرم بیرون کردی و همی خورد خواجه اسماعیل چون آن حالت بدید در برابر او بقالی را گفت که اگر وقتی این قصاب بمرد پیش از آنکه او را بگور کنند مرا خبر کن بقال گفت سپاس دارم چون این حدیث را ماهی پنج شش برآمد یکی روز بامدادی خبر افتاد که دوش فلان قصاب بمرد بمفاجا بی هیچ علت و بیماری که کشید و این بقال بتعزیت شد خلقی دید جامه دریده و جماعتی در حسرت او همی سوختند که جوان بود و فرزندان خرد داشت پس آن بقال را سخن خواجه اسماعیل یاد آمد بدوید و وی را خبر کرد خواجه اسماعیل گفت دیر مرد پس عصا بر گرفت و بدان سرای شد و چادر از روی مرده برداشت و [نبض او در دست گرفت و یکی را فرمود تا عصا بر پشت پای او همیزد پس از ساعتی ویرا گفت بسنده است] پس علاج سکته آغاز کرد و روز سوم مرده برخاست و اگرچه مفلوج شد سالها بزیست پس از آن مردمان عجب داشتند و آن بزرگ از پیش دیده بود که او را سکته خواهد بود، مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۴ - ای عاشقان ای عاشقان، من خاک را گوهر کنم
ای عاشقان ای عاشقان، من خاک را گوهر کُنم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۹۲ - شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟
شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۵۶ - سوار من که ره در سینه دارد
سوار من که ره در سینه دارد جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۰ - در تفسیر قوله تعالی: انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا
معنی انما یرید الله صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۴۳ - تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند
تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - در مدح علی بن ذوالفقار
آیین ابن علی است سخاوت چنانکه بود قاسم انوار : مقامات العارفین
بخش ۸ - قسم وصول
بعد ازان شد مغازلات وصول صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۲ - بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران
بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران بابافغانی : رباعیات
شماره ۱۳ - ساقی قدحی که از میان خواهم رفت
ساقی قدحی که از میان خواهم رفت میرزاده عشقی : نمایشنامهٔ ایدآل پیرمرد دهگانی یا سه تابلوی مریم
بخش ۴ - تابلوی سوم: سرگذشت پدر مریم و ایدآل او
ز مرگ مریم، اینک سه روز بگذشته فضولی : غزلیات
شماره ۱۷۲ - طعنه اغیار بهر یار می باید کشید
طعنه اغیار بهر یار می باید کشید مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۱۷ - لولیکان توایم، دربگشا ای صنم
لولیَکانِ توایم، دَربُگُشا ای صَنَم ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۴۳ - رسیدن شاه آتبین به معشوق
چو روز آمد از ماه اردیبهشت
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۴۱ - به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن
به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶۴ - عشق معشوقیست کوی او دل تنگ من است
عشق معشوقیست کوی او دل تنگ من است قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - ما شکست دل خود را ز خدا خواستهایم
ما شکست دل خود را ز خدا خواستهایم اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۹۴ - الحقیقة
بر درگه کبریا تو جز شاه نئی خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
خاک سیاه بر سر آب و هوای ری نظامی عروضی : مقالت چهارم: در علم طب و هدایت طبیب
بخش ۹ - حکایت هشت - ادیب اسماعیل و زنده کردن مرده
در عهد ملکشاه و بعضی از عهد سنجر فیلسوفی بود بهرات و اورا ادیب اسماعیل گفتندی مردی سخت بزرگ و فاضل و کامل اما اسباب او و معاش او از دخل طبیبی بودی و او را ازین جنس معالجات نادره بسیار است مگر وقتی ببازار کشتاران برمیگذشت قصابی گوسفندی را سلخ میکرد و گاه گاه دست در شکم گوسفند کردی و پیه گرم بیرون کردی و همی خورد خواجه اسماعیل چون آن حالت بدید در برابر او بقالی را گفت که اگر وقتی این قصاب بمرد پیش از آنکه او را بگور کنند مرا خبر کن بقال گفت سپاس دارم چون این حدیث را ماهی پنج شش برآمد یکی روز بامدادی خبر افتاد که دوش فلان قصاب بمرد بمفاجا بی هیچ علت و بیماری که کشید و این بقال بتعزیت شد خلقی دید جامه دریده و جماعتی در حسرت او همی سوختند که جوان بود و فرزندان خرد داشت پس آن بقال را سخن خواجه اسماعیل یاد آمد بدوید و وی را خبر کرد خواجه اسماعیل گفت دیر مرد پس عصا بر گرفت و بدان سرای شد و چادر از روی مرده برداشت و [نبض او در دست گرفت و یکی را فرمود تا عصا بر پشت پای او همیزد پس از ساعتی ویرا گفت بسنده است] پس علاج سکته آغاز کرد و روز سوم مرده برخاست و اگرچه مفلوج شد سالها بزیست پس از آن مردمان عجب داشتند و آن بزرگ از پیش دیده بود که او را سکته خواهد بود، مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۴ - ای عاشقان ای عاشقان، من خاک را گوهر کنم
ای عاشقان ای عاشقان، من خاک را گوهر کُنم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۹۲ - شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟
شراب تشنه بسی موج زد، ایاغ کجاست؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۵۶ - سوار من که ره در سینه دارد
سوار من که ره در سینه دارد جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۰ - در تفسیر قوله تعالی: انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا
معنی انما یرید الله صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۴۳ - تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند
تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - در مدح علی بن ذوالفقار
آیین ابن علی است سخاوت چنانکه بود قاسم انوار : مقامات العارفین
بخش ۸ - قسم وصول
بعد ازان شد مغازلات وصول صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۲ - بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران
بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران بابافغانی : رباعیات
شماره ۱۳ - ساقی قدحی که از میان خواهم رفت
ساقی قدحی که از میان خواهم رفت میرزاده عشقی : نمایشنامهٔ ایدآل پیرمرد دهگانی یا سه تابلوی مریم
بخش ۴ - تابلوی سوم: سرگذشت پدر مریم و ایدآل او
ز مرگ مریم، اینک سه روز بگذشته فضولی : غزلیات
شماره ۱۷۲ - طعنه اغیار بهر یار می باید کشید
طعنه اغیار بهر یار می باید کشید مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۱۷ - لولیکان توایم، دربگشا ای صنم
لولیَکانِ توایم، دَربُگُشا ای صَنَم ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۴۳ - رسیدن شاه آتبین به معشوق
چو روز آمد از ماه اردیبهشت
