خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از خواننده میخواهد که از لحظات شاد و زیبای زندگی مانند نوروز لذت ببرد، زیرا زمان به سرعت میگذرد و ممکن است روزی همه چیز به پایان برسد. این متن با استفاده از تصاویر طبیعی مانند لاله و بهار، مفهوم گذرایی زندگی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی مانند گذرایی زندگی و لذت بردن از لحظات، ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۲
چون لاله به نوروز قدح گیر به دست،
با لالهرخی اگر تو را فرصت هست؛ ۱
می نوش به خرمی، که این چرخِ کبود
ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست. ۲
با لالهرخی اگر تو را فرصت هست؛ ۱
می نوش به خرمی، که این چرخِ کبود
ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.