صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۱۳ - مدار چشم مروت ز خضرو احسانش
مدار چشم مروت ز خضرو احسانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۶۰ - شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز
شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۸ - اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش
خجل است سرو بستان بر قامت بلندش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست
بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت
کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳ - صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را
صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه
مبال اگرت فزاید زمانه مال و منال امیر معزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
ای شاه به دولت از جهان بهر توراست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۴۹ - ای ز زلفت حلقه یی بر پای دل
ای ز زلفت حلقه یی بر پای دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۵۲ - به خاک دیر جبینی که آشنا باشد
به خاک دیر جبینی که آشنا باشد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۲ - ساقی بیار جام می و دست ما بگیر
ساقی بیار جام می و دست ما بگیر کسایی مروزی : دیوان اشعار
سرخ رویی و زرد رویی
نورد بودم ، تا ورد من مُورَّد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۹۲ - سخن ز لعل لبت آبدار می گردد
سخن ز لعل لبت آبدار می گردد کسایی مروزی : دیوان اشعار
مرگ امیر
آن کس که بر امیر در مرگ باز کرد کسایی مروزی : دیوان اشعار
مردم و زمانه
نانوردیم و خوار و این نه شگفت کسایی مروزی : دیوان اشعار
زلف معشوق
کمند زلف را ماند چو برهم بافتن گیرد کسایی مروزی : دیوان اشعار
شعر و غزل
ای آنکه جز از شعر و غزل هیچ نخوانی
غزل ۵۰۱۳ - مدار چشم مروت ز خضرو احسانش
مدار چشم مروت ز خضرو احسانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۶۰ - شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز
شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۸ - اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش
خجل است سرو بستان بر قامت بلندش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست
بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت
کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳ - صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را
صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه
مبال اگرت فزاید زمانه مال و منال امیر معزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
ای شاه به دولت از جهان بهر توراست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۴۹ - ای ز زلفت حلقه یی بر پای دل
ای ز زلفت حلقه یی بر پای دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۵۲ - به خاک دیر جبینی که آشنا باشد
به خاک دیر جبینی که آشنا باشد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۹۲ - ساقی بیار جام می و دست ما بگیر
ساقی بیار جام می و دست ما بگیر کسایی مروزی : دیوان اشعار
سرخ رویی و زرد رویی
نورد بودم ، تا ورد من مُورَّد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۹۲ - سخن ز لعل لبت آبدار می گردد
سخن ز لعل لبت آبدار می گردد کسایی مروزی : دیوان اشعار
مرگ امیر
آن کس که بر امیر در مرگ باز کرد کسایی مروزی : دیوان اشعار
مردم و زمانه
نانوردیم و خوار و این نه شگفت کسایی مروزی : دیوان اشعار
زلف معشوق
کمند زلف را ماند چو برهم بافتن گیرد کسایی مروزی : دیوان اشعار
شعر و غزل
ای آنکه جز از شعر و غزل هیچ نخوانی
