این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، جدایی، ضعف در فراق، و ارزشهای معنوی میپردازد. شاعر از عناصری مانند کعبه، تخت سلیمان، شراب، و کهربا برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. در نهایت، متن بر ضعف انسان در برابر عشق و جدایی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۸۵۲ - به خاک دیر جبینی که آشنا باشد
اگر به کعبه رود روی بر قفا باشد ۱
نشاط هردو جهان بی حضور دل بادست
بجاست تخت سلیمان چودل بجا باشد ۲
چونیست نشأه مستی ز پادشاهی کم
بط شراب چراکمتر ازهما باشد ۳
به جرم جوهرذاتی وپاکی گوهر
چوتیغ قسمت من آب ناشتا باشد ۴
نمک به دیده گستاخ شبنم افشانند
در آن چمن که نگهبان در او احیا باشد ۵
برآر رخت اقامت زچار موجه صوف
که حرز عافیت از نقش بوریا باشد ۶
بشو ز کاسه سرگرد عقل را به شراب
مهل که جام جم عشق بی صفاباشد ۷
کمند جاذبه چهره شکسته من
نهشت کاه در آغوش کهربا باشد ۸
زشرم عقده سردرگم من آب شود
اگر چه غنچه پیکان گرهگشا باشد ۹
چنان ضعیف شدم در فراق اوصائب
که بال سیر من از جذب کهربا باشد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.