این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. در آن، مفاهیمی مانند عشق، شراب، میکده، و عناصر طبیعت مانند شبنم و حباب به کار رفتهاند تا حالات روحی و عاطفی شاعر را به تصویر بکشند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند پاکی و شرمساری نیز دیده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و میکده ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشد.
غزل ۳۶۹۲ - سخن ز لعل لبت آبدار می گردد
ز روی گرم تو شبنم شراب می گردد ۱
اگر به آب رسانم بنای میکده را
همان سرم چو حباب از خمار می گردد ۲
خراب صاف ضمیران کنج میکده ام
ز دود آینه شان بی غبار می گردد ۳
چگونه خراب تواند فکند بستر ناز؟
درون پرده چشمی که خار می گردد ۴
که کرد شعله گستاخ را به چوب، ادب؟
عبث مودب منصور، دار می گردد ۵
گهر که چشم و چراغ دکان امکان است
به نیم ناز خریدار، خوار می گردد ۶
ز بس که پاک سرشت اوفتاده ام صائب
گهر ز پاکی من شرمسار می گردد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.