قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۸ - ما که مستان خرابیم درین دیر مغان
ما که مستان خرابیم درین دیر مغان جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۶۹ - از من غم روزگار ای یار مپرس
از من غم روزگار ای یار مپرس صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴ - از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است
از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۶ - تا تو را از دور دیدم، رفت عقل و هوش من
تا تو را از دور دیدم، رفت عقل و هوش من خیام : رباعیات
رباعی ۷۲ - تا راه قلندری نپویی نشود
تا راه قلندری نپویی نشود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۷ - از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است
از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۴۴ - جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارم
جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارم مولوی : غزلیات
غزل ۳۰ - ای فصل با باران ما، برریز بر یاران ما
ای فَصلِ با بارانِ ما، بَرریز بر یارانِ ما صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۵ - میشوند از سردمهری، دوستان از هم جدا
میشوند از سردمهری، دوستان از هم جدا میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۲۲ - آن چهره چون شیر شود همچون قیر
آن چهره چون شیر شود همچون قیر نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - نظر برداشت از من تا حبیبم
نظر برداشت از من تا حبیبم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۸۱ - چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟
چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۱ - خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است
خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۴ - از بلبل نالنده تر و زارترم
از بلبل نالنده تر و زارترم ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواریها
شمارهٔ ۱ - طبل الرحیل
چون به حکم پادشاه انس و جان غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۳ - علاج طول امل
بدان که علاج دفع سبب بود. چون سبب بدانستی به دفع آن مشغول باشی. اما سبب دوستی دنیا را علاج بدان کند که گفته ایم در کتاب حب دنیا و در جمله هرکه دنیا را بداند دنیا را دوست ندارد که بداند که لذت وی روزی چند است که به مرگ ناچار باطل شود و آنگاه در حال منغص و مکدر است و از رنج خالی نیست و هرگز کسی را صافی نشده است و هرکه از طول آخرت بیندیشد و از مختصری عمر داند که فروختن آخرت به دنیا هم چنان بود که کسی درمی در خواب دوست تر دارد از دیناری در بیداری، که دنیا چون خوابی است: «الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا». و اما جهل را علاج به فکر صافی و معرفت حقیقی کند که بداند که مرگ چون که به دست وی نیست آن وقت بیاید که خواهد تا بر جوانی اعتماد نکند یا بر کاری دیگر. قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۴ - تو محبوب جانی و جان جهانی
تو محبوب جانی و جان جهانی سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - امروز چنانی ای پری روی
امروز چنانی ای پری روی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۰۴ - در عارضهٔ خاتون عصمةالدین رضیةالملوک
گر خداوند عصمةالدین را عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۲۰ - جواب نامه نوشتن ارژنگشاه به هیتالشاه گوید
چنین پاسخ نامه گردید زود
شماره ۵۲۸ - ما که مستان خرابیم درین دیر مغان
ما که مستان خرابیم درین دیر مغان جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۶۹ - از من غم روزگار ای یار مپرس
از من غم روزگار ای یار مپرس صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴ - از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است
از دل خونگرم ما پیکان کشیدن مشکل است صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۶ - تا تو را از دور دیدم، رفت عقل و هوش من
تا تو را از دور دیدم، رفت عقل و هوش من خیام : رباعیات
رباعی ۷۲ - تا راه قلندری نپویی نشود
تا راه قلندری نپویی نشود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۷ - از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است
از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۴۴ - جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارم
جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارم مولوی : غزلیات
غزل ۳۰ - ای فصل با باران ما، برریز بر یاران ما
ای فَصلِ با بارانِ ما، بَرریز بر یارانِ ما صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۵ - میشوند از سردمهری، دوستان از هم جدا
میشوند از سردمهری، دوستان از هم جدا میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۲۲ - آن چهره چون شیر شود همچون قیر
آن چهره چون شیر شود همچون قیر نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - نظر برداشت از من تا حبیبم
نظر برداشت از من تا حبیبم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۸۱ - چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟
چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۱ - خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است
خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۴ - از بلبل نالنده تر و زارترم
از بلبل نالنده تر و زارترم ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواریها
شمارهٔ ۱ - طبل الرحیل
چون به حکم پادشاه انس و جان غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۳ - علاج طول امل
بدان که علاج دفع سبب بود. چون سبب بدانستی به دفع آن مشغول باشی. اما سبب دوستی دنیا را علاج بدان کند که گفته ایم در کتاب حب دنیا و در جمله هرکه دنیا را بداند دنیا را دوست ندارد که بداند که لذت وی روزی چند است که به مرگ ناچار باطل شود و آنگاه در حال منغص و مکدر است و از رنج خالی نیست و هرگز کسی را صافی نشده است و هرکه از طول آخرت بیندیشد و از مختصری عمر داند که فروختن آخرت به دنیا هم چنان بود که کسی درمی در خواب دوست تر دارد از دیناری در بیداری، که دنیا چون خوابی است: «الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا». و اما جهل را علاج به فکر صافی و معرفت حقیقی کند که بداند که مرگ چون که به دست وی نیست آن وقت بیاید که خواهد تا بر جوانی اعتماد نکند یا بر کاری دیگر. قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۴ - تو محبوب جانی و جان جهانی
تو محبوب جانی و جان جهانی سعدی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - امروز چنانی ای پری روی
امروز چنانی ای پری روی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۰۴ - در عارضهٔ خاتون عصمةالدین رضیةالملوک
گر خداوند عصمةالدین را عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۲۰ - جواب نامه نوشتن ارژنگشاه به هیتالشاه گوید
چنین پاسخ نامه گردید زود
