باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۴ - با یار بگفتم به زبانی که مراست
با یار بگفتم به زبانی که مراست
عطار نیشابوری : بخش چهلم
الحكایة و التمثیل
حق تعالی عرش را چون بر فراخت
مولوی : رباعیات
رباعی ۲۴۰ - برجه که سماع روح برپای شده است
برجه که سماع روح برپای شده است
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۲ - به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - عیسی عشق ندارد سر درمان کسی
عیسی عشق ندارد سر درمان کسی
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٠٨ - ایدل ایام مستیت بگذشت
ایدل ایام مستیت بگذشت
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۵۶ - هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر
هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۴۶ - هر روز دلم در غم تو زارتر است
هر روز دلم در غم تو زارتر است
غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۰ - مست صهبای تو در هر گذری نیست که نیست
مست صهبای تو در هر گذری نیست که نیست
رشیدالدین میبدی : ۴۴- سورة الدخان‏
۲ - النوبة الثانیة
وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ یعنى مؤمنى بنى اسرائیل، عَلى‏ عِلْمٍ منا باستحقاقهم ذلک و قیامهم بالشکر علیه، عَلَى الْعالَمِینَ اى عالمى زمانهم فجعلنا فیهم الکتاب و النبوة و الملک و قیل: اخترناهم على جمیع العالمین بما جعلنا فیهم من کثرة الانبیاء و هذه خاصة لهم لیست لغیرهم.
صفای اصفهانی : رباعیات
شماره ۶ - پوشیده ز حق نیست نه اکثر نه اقل
پوشیده ز حق نیست نه اکثر نه اقل
ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۹۲ - در بیان راه تسخیر شیطان حصار دل را
خاصه وهمی کان ز جنس آتش است
مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۲۸ - حکایت آن دزد کی پرسیدند چه می‌کنی نیم‌شب در بن این دیوار گفت دهل می‌زنم
این مَثَل بِشْنو که شبْ دُزدی عَنید
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - چو تاب زلف دهی از بنفشه تاب رود
چو تاب زلف دهی از بنفشه تاب رود
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۸۱ - هر شبی با گریه های خود خوشم
هر شبی با گریه های خود خوشم
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷ - بر وصالش یک نفس گر دسترس باشد مرا
بر وصالش یک نفس گر دسترس باشد مرا
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۲۲ - خادمهٔ عود سوز مطربهٔ عود ساز
خادمهٔ عود سوز مطربهٔ عود ساز
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمان شرمسار از بی کلاهی است
مسلمان شرمسار از بی کلاهی است
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۹۰ - آن کس که ترا بیند و خندان نشود
آن کس که ترا بیند و خندان نشود
محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۲۶ - شیخ گفت: کل ما کان من قبل الهوی و الباطل فهو نفس و ما کان فیه راحة من الخلق فهو
شیخ گفت: کل ما کان من قبل الهوی و الباطل فهو نفس و ما کان فیه راحة من الخلق فهو نفس.