این متن بیانگر تأثیر شگفتانگیز و حیرتآور شخصیتی است که هر کس او را ببیند، نمیتواند از خنده و شادی خودداری کند. همچنین اشاره میکند که هرچه تلاش شود، بدون حضور او همه چیز بیارزش و مانند زندان است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۹۰ - آن کس که ترا بیند و خندان نشود
وز حیرت تو گشاده دندان نشود ۱
چندانکه بود هزار چندان نشود
جز کاهگل و کلوخ زندان نشود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.