صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۰۰ - وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد
وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۴۳ - کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟
کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۲۴ - ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد
ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۵۴ - تا بکی افزایش تن کاهش جان تا بکی
تا بکی افزایش تن کاهش جان تا بکی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۷۲ - به ملک امن رضا شور وشر نمی باشد
به ملک امن رضا شور وشر نمی باشد عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۴۶ - اینجا شکرم مگس فرو میگیرد
اینجا شکرم مگس فرو میگیرد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۸۸ - پیشتر ز افلاک شور عشق بر سر داشتم
پیشتر ز افلاک شور عشق بر سر داشتم عطار نیشابوری : بخش پایانی
(۷) حکایت اعرابی در حضرت نبوّت
یکی اعرابی آمد پیشِ مهتر قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۹۹ - چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۳۶ - گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۵۷ - در مدح امیر نصر بن ناصرالدین سبکتیگن
همیروم بمراد و همی زیم به امان مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۱۲ - فریفت یار شکربار من مرا به طریق
فَریفت یارِ شِکَربارِ من مرا به طَریق اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۸۱ - زین سان که مراست از تو در سینه سرور
زین سان که مراست از تو در سینه سرور سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۰۱ - برده‌ام امروز بوی خوش ز باغ تازه‌ای
برده‌ام امروز بوی خوش ز باغ تازه‌ای سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من
نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود
دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۵۰ - داستان ملاقات اسکندر باآن پادشاه زاده گریزان از تخت و افسر و مقالات ایشان با یکدگر
مغنی چو بندد در آهنگ فقر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۵۵ - رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
شماره ۲۰۰ - وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد
وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۴۳ - کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟
کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۲۴ - ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد
ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۵۴ - تا بکی افزایش تن کاهش جان تا بکی
تا بکی افزایش تن کاهش جان تا بکی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۷۲ - به ملک امن رضا شور وشر نمی باشد
به ملک امن رضا شور وشر نمی باشد عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۴۶ - اینجا شکرم مگس فرو میگیرد
اینجا شکرم مگس فرو میگیرد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۸۸ - پیشتر ز افلاک شور عشق بر سر داشتم
پیشتر ز افلاک شور عشق بر سر داشتم عطار نیشابوری : بخش پایانی
(۷) حکایت اعرابی در حضرت نبوّت
یکی اعرابی آمد پیشِ مهتر قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۹۹ - چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۳۶ - گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۵۷ - در مدح امیر نصر بن ناصرالدین سبکتیگن
همیروم بمراد و همی زیم به امان مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۱۲ - فریفت یار شکربار من مرا به طریق
فَریفت یارِ شِکَربارِ من مرا به طَریق اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۸۱ - زین سان که مراست از تو در سینه سرور
زین سان که مراست از تو در سینه سرور سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۰۱ - برده‌ام امروز بوی خوش ز باغ تازه‌ای
برده‌ام امروز بوی خوش ز باغ تازه‌ای سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من
نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود
دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۵۰ - داستان ملاقات اسکندر باآن پادشاه زاده گریزان از تخت و افسر و مقالات ایشان با یکدگر
مغنی چو بندد در آهنگ فقر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۵۵ - رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند
رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند