ساختار و قالب‌های شعری : قالب های شعر کهن فارسی
چهار پاره
"چهارپاره" از قالب های جدیدی است که همزمان با رواج شعر نو به وجود آمده است. "چهارپاره" مجموعه ای از دو بیتی هایی است که در کل یک شعر را می سازند. دو بیتی های تشکیل دهنده چهارپاره از لحاظ قافیه با هم تفاوت دارند.
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۳۲ - تا چه شکوه بود از اختر نامسعودم
تا چه شکوه بود از اختر نامسعودم
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۳۳۶ - غم اندر سینهٔ مو خانه دیری
غم اندر سینهٔ مو خانه دیری
سعدی : غزلیات
غزل ۲۴۰ - چه کند بنده که بر جور تحمل نکند
چه کند بنده که بر جور تحمل نکند
عطار نیشابوری : وصلت نامه
حکایت قطب الاولیاء سلطان بایزید قدس سره
سائلی بنشست پیش بایزید
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۹۴ - غنچه را از حسرت لعل تو دل در بر بسوخت
غنچه را از حسرت لعل تو دل در بر بسوخت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۸ - رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجا
رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجا
مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۶۶ - سودازدهٔ جمال تو باز آمد
سودازدهٔ جمال تو باز آمد
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۷۸ - با ادب در پیش قانون هر که زانو می زند
با ادب در پیش قانون هر که زانو می زند
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۰۶ - تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم
تا دفتر حیرت ز رخش تازه کند چشم
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۶۲۷ - چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکن
چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکن
مفاتیح الجنان : مناجات
مناجات معتصمین
المناجاة الرابعة عشرة: مناجاة المعتصمین
سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۷۶ - آنانکه مقربان شاهند
آنانکه مقربان شاهند
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - دست اجلم بر دل ماتمزده ره بست
دست اجلم بر دل ماتمزده ره بست
عطار نیشابوری : بخش سی و یکم
الحكایة و التمثیل
علتی محمود را گشت آشکار
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۹۳ - چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود
چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود
رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف‏
۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ خداوند شما اللَّه است الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ او که بیافرید آسمانها و زمینها را فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ در شش روز ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ پس مستوى شد بر عرش یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ در میکشد شب تاریک را در سر روز روشن یَطْلُبُهُ حَثِیثاً تا آن را مى‏جوید بشتاب وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ و آفتاب و ماه و ستارگان مُسَخَّراتٍ نرم کرده و روان بِأَمْرِهِ بفرمان خداى أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ آگاه باشید که او راست آفریده و فرمان در آفریده تَبارَکَ اللَّهُ برتر و بزرگوارتر، پاک‏تر و با بابرکت‏تر کسى اللَّه است رَبُّ الْعالَمِینَ (۵۴) خداوند جهانیان.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۱۷ - ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - خون دلم چو لاله، آرایش ایاغ است
خون دلم چو لاله، آرایش ایاغ است
نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۲۲ - رای زدن دارا با بزرگان ایران
بیا ساقی آن آتش توبه سوز