شماره ۷۳۲ - تا چه شکوه بود از اختر نامسعودم

تا چه شکوه بود از اختر نامسعودم
که به تعداد سگان در شه معدودم ۱

گرچه بردیم بسی رنج زایام فراق
برد در کوی ایاز عاقبت محمودم ۲

لله الحمد که در کوی مغان معتبرم
اگر از خانقه و کعبه دلا مردودم ۳

نکنم طوف حرم رخ ننهم سوی کنشت
با تو سازم که از این هر دو توئی مقصودم ۴

جلوه نور تو بر سجده آدم سبب است
من هم از پرتو مهرت بملک مسجودم ۵

بی تو گر عمر خضر میدهدم معدومم
ور شوم در تو فنا در دو جهان موجودم ۶

منت از دیده ندارم پی دیدار بتان
منکه شاهد بود از پرده دل مشهودم ۷

تا مبادا که کند در تو اثر آتش من
سوختم از تو نهان تا که نه بینی دودم ۸

رنگ می کی رود از جامه مرا ای زاهد
کاز ازل خرقه تن بوده شراب آلودم ۹

بافت در کارگه عشق تو نساج مرا
از ولای تو و اولاد تو تار و پودم ۱۰

بعد از این چهره نسایم بدری آشفته
که بخاک درشه جبهه طاعت سودم ۱۱