اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۷۳۱ - بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه
بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه صغیر اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
راستی آنچه تصور رود از بهر بشر فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۰۹ - جان را شکنج ساز و به زلف حبیب ده
جان را شکنج ساز و به زلف حبیب ده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵ - برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را
برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱ - اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها
اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح وزیر صدرالدین
ای صدر دین و دنیا بادا بقای تو مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۹۰ - ای دل طمع از جفاپرستی بردار
ای دل طمع از جفاپرستی بردار اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به چشمش وانمودم زندگی را
به چشمش وانمودم زندگی را ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
شمارهٔ ۴۵ - گل سرخ
ای عارض زیبای تو همرنگ گل سرخ! اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۵۴ - خورشید که خاک ازو چو زر میگردد
خورشید که خاک ازو چو زر میگردد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰۷۲ - از جور روزگار ندارم شکایتی
از جور روزگار ندارم شکایتی کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۷ - آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی
آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۴۱ - ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من
ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۸ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً الآیة... اى على ملة واحدة. خلافست میا
قوله تعالى: کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً الآیة... اى على ملة واحدة. خلافست میان علما که این ملت کفر است با ملة اسلام، قومى گفتند ملت کفر است، میگوید مردمان همه بر ملت کفر بودند، یعنى در سه روزگار در آن زمان که نوح علیه السلام پیغام آورد بخلق، و در آن زمان که ابراهیم ع پیغام آورد، و در آن زمان که محمد مصطفى صلّى اللَّه علیه و آله و سلم پیغام آورد، مردمان همه درین سه وقت یک گروه بودند، بر یک کیش، در هر کنجى صنمى، در هر سینه از کفر و شرک رقمى، در هر میان زنارى، در هر خانه بیت النارى، هر چند در انواع کفر مختلف بودند اما در جنس یکى بودند فالکفر کلّه ملة واحدة. اما بقول ایشان که گفتند ملت اسلام است، معنى آنست که مردمان همه بر ملت اسلام بودند، یعنى از عهد آدم تا مبعث نوح، و میان ایشان ده قرن بودند، همه بر ملت اسلام و دین حق و کیش پاک پس در روزگار نوح مختلف شدند، و روزگار عمر نوح بقول عکرمة هزار و هفصد سال بود، از آن جمله هزار کم پنجاه سال مدت بلاغ و دعوت بود. انوری : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - رای تو که صلح روز ملک انگیزد
رای تو که صلح روز ملک انگیزد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۲۸ - الستائر
زاکوان دان صورها را ستائر صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۱۹ - حقّ ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟
حقّ ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟ امیر پازواری : پنج‌بیتی‌ها
شماره ۸ - مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ
مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۲۵ - تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم
تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۳۲ - پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم
پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم
غزل ۷۳۱ - بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه
بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه صغیر اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
راستی آنچه تصور رود از بهر بشر فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۰۹ - جان را شکنج ساز و به زلف حبیب ده
جان را شکنج ساز و به زلف حبیب ده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵ - برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را
برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱ - اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها
اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوان ها سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح وزیر صدرالدین
ای صدر دین و دنیا بادا بقای تو مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۹۰ - ای دل طمع از جفاپرستی بردار
ای دل طمع از جفاپرستی بردار اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به چشمش وانمودم زندگی را
به چشمش وانمودم زندگی را ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
شمارهٔ ۴۵ - گل سرخ
ای عارض زیبای تو همرنگ گل سرخ! اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۵۴ - خورشید که خاک ازو چو زر میگردد
خورشید که خاک ازو چو زر میگردد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰۷۲ - از جور روزگار ندارم شکایتی
از جور روزگار ندارم شکایتی کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۱۷ - آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی
آن دل که بدی سغبۀ هر دلگسلی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۴۱ - ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من
ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۸ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً الآیة... اى على ملة واحدة. خلافست میا
قوله تعالى: کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً الآیة... اى على ملة واحدة. خلافست میان علما که این ملت کفر است با ملة اسلام، قومى گفتند ملت کفر است، میگوید مردمان همه بر ملت کفر بودند، یعنى در سه روزگار در آن زمان که نوح علیه السلام پیغام آورد بخلق، و در آن زمان که ابراهیم ع پیغام آورد، و در آن زمان که محمد مصطفى صلّى اللَّه علیه و آله و سلم پیغام آورد، مردمان همه درین سه وقت یک گروه بودند، بر یک کیش، در هر کنجى صنمى، در هر سینه از کفر و شرک رقمى، در هر میان زنارى، در هر خانه بیت النارى، هر چند در انواع کفر مختلف بودند اما در جنس یکى بودند فالکفر کلّه ملة واحدة. اما بقول ایشان که گفتند ملت اسلام است، معنى آنست که مردمان همه بر ملت اسلام بودند، یعنى از عهد آدم تا مبعث نوح، و میان ایشان ده قرن بودند، همه بر ملت اسلام و دین حق و کیش پاک پس در روزگار نوح مختلف شدند، و روزگار عمر نوح بقول عکرمة هزار و هفصد سال بود، از آن جمله هزار کم پنجاه سال مدت بلاغ و دعوت بود. انوری : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - رای تو که صلح روز ملک انگیزد
رای تو که صلح روز ملک انگیزد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۲۸ - الستائر
زاکوان دان صورها را ستائر صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۱۹ - حقّ ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟
حقّ ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟ امیر پازواری : پنج‌بیتی‌ها
شماره ۸ - مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ
مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۲۵ - تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم
تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۳۲ - پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم
پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم