خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به بیان عرفان و ادب می‌پردازد و خود را مرغ ادب می‌خواند که نغمه‌های منصور (شاید اشاره به منصور حلاج) را زمزمه می‌کند. او از نور و آتش به عنوان نمادهای عرفانی یاد می‌کند و به ظرافت به مفاهیم عرفانی اشاره دارد.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات عرفانی دارد.
رباعی ۱۲۲ - عرفی لب معنی ام دم از نور زند
عرفی لب معنی ام دم از نور زند
آتش به نهاد شجر طور زند ۱
منصور دم از بی ادبی می زد و من
مرغ ادبم نغمهٔ منصور زند ۲
آتش به نهاد شجر طور زند ۱
منصور دم از بی ادبی می زد و من
مرغ ادبم نغمهٔ منصور زند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱ - عرفی نه مرا حاصل کان می باید
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳ - توفیق گذشته گر به ما باز آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
