یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۲۳ - شیخ گفت سلیمان گفت هَب لی مُلْکاً او را آن ملک بدادند چون آفت ملک بدید وبدانست ک
شیخ گفت سلیمان گفت هَب لی مُلْکاً او را آن ملک بدادند چون آفت ملک بدید وبدانست که آن سبب دوریست نه سبب نزدیکی به حضرت گفت لایَنبَفی لَاحدٍ مِنْ بَعدی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۸ - سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود
سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۶۷ - تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟
تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟ سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - پیشانی ناز او از موج نگه چین بست
پیشانی ناز او از موج نگه چین بست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۱ - من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم
من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۳ - چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش
چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له
اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۶۸ - مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد
مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۳۰ - گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
گر زیر فلک فکر من آزاد نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - دردمندی سر به گردون می رساند آه را
دردمندی سر به گردون می رساند آه را سعدی : قصاید
قصیده ۱ - شکر و سپاس و منت و عزت خدای را
شکر و سپاس و منت و عزت خدای را نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۶۷ - دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست
دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۸ - در مدح شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور طاب‌الله ثراه گوید
دلکی هست مرا شیفته و هرجایی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۷۸ - نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم میرزاده عشقی : مقطعات
شمارهٔ ۱۳ - سیاست انگلیس
نازم بگوی بازی مردان انگلیس قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴ - خواهی که کنی قبله سر کویت را
خواهی که کنی قبله سر کویت را ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۲۳ - شیخ گفت سلیمان گفت هَب لی مُلْکاً او را آن ملک بدادند چون آفت ملک بدید وبدانست ک
شیخ گفت سلیمان گفت هَب لی مُلْکاً او را آن ملک بدادند چون آفت ملک بدید وبدانست که آن سبب دوریست نه سبب نزدیکی به حضرت گفت لایَنبَفی لَاحدٍ مِنْ بَعدی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۸ - سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود
سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۶۷ - تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟
تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟ سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - پیشانی ناز او از موج نگه چین بست
پیشانی ناز او از موج نگه چین بست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۱ - من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم
من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۳ - چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش
چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له
اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۶۸ - مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد
مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۳۰ - گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
گر زیر فلک فکر من آزاد نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۱ - دردمندی سر به گردون می رساند آه را
دردمندی سر به گردون می رساند آه را سعدی : قصاید
قصیده ۱ - شکر و سپاس و منت و عزت خدای را
شکر و سپاس و منت و عزت خدای را نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۶۷ - دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست
دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۸ - در مدح شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور طاب‌الله ثراه گوید
دلکی هست مرا شیفته و هرجایی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۷۸ - نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم میرزاده عشقی : مقطعات
شمارهٔ ۱۳ - سیاست انگلیس
نازم بگوی بازی مردان انگلیس قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴ - خواهی که کنی قبله سر کویت را
خواهی که کنی قبله سر کویت را ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴ - دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر
دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخر