شماره ۶۷ - دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست

دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست
جز در کنف زلف تو آرامگهی نیست ۱

با آنکه ندیده است ز چشم تو گهی خشم
از روی نظر لطف گهی هست گهی نیست ۲

کوبند شهان گر همه کوس لمن الملک
بالله چو تو در مملکت حسن شهی نیست ۳

امروز دراین عرصه بخونریزی عشاق
همچون صف مژگان تو جانا سپهی نیست ۴

خورشید فلک را که جهان زیر نگینست
جز خاک کف پای تو بر سر کلهی نیست ۵

دل را که کمند سر زلفت شده زنجیر
جز چاه زنخدان تو در پیش چهی نیست ۶

تا شعشعه نور علی رخ نفروزد
تابان بفلک مشعله مهر و مهی نیست ۷