نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۴۱ - داستان مبد صاحب نظر
مؤبدی از کشور هندوستان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۳۹ - اهل خرد که از همه عالم بریده اند
اهل خرد که از همه عالم بریده اند مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۰ - ز سوز شوق دل من، همیزند عللا
زِ سوزِ شوقْ دلِ من، هَمیزَنَد عَلَلا مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۹۶ - سبحان لله قد و خط و رخسارش
سبحان لله قد و خط و رخسارش سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۱ - رازی که سر زلف تو با باد بگفت
رازی که سر زلف تو با باد بگفت اقبال لاهوری : جاویدنامه
صحبت با شاعر هندی برتری هری
حوریان را در قصور و در خیام نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۵ - نوشی به صد جان رایگان قوت روان کیستی؟
نوشی به صد جان رایگان قوت روان کیستی؟ خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۹ - به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست
به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۰ - این همه پروانها، سوخته از چپ و راست
این همه پروانها، سوخته از چپ و راست هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۸۰ - روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی
روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۵ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بدان که معنى ایمان تصدیق است، و حقیقت آن از روى شرع استوار داشتن است بدل، و اقرار است بزبان، و کردار است بتن و بمال، و تا این هر سه خصلت بهم مجتمع نشوند، نام ایمان بر وى نیفتد، و نه نام اسلام، که مؤمن مسلمان است و مسلمان مؤمن. نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۴ - بهار و عید مبارک ببخت شاهنشاه
بهار و عید مبارک ببخت شاهنشاه رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ» نمىدانى که خداى را سجود میکند و فرمان مىبرد. «مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ» هر که در آسمان و هر که در زمین، «وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ» و خورشید و ماه و ستارگان، «وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ» و کوهها و درختان و جنبندگان، «وَ کَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ» و فراوانى از مردمان، «وَ کَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذابُ» و فراوانست باز از مردمان که برایشان حکم رفته که ایشان اهل عذابند: «وَ مَنْ یُهِنِ اللَّهُ» و هر که اللَّه تعالى او را خوار کرد، «فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ» او را نوازندهاى نیست «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاءُ» (۱۸) که اللَّه تعالى آن کند که خود خواهد. عطار نیشابوری : بخش ششم
المقاله السادسه
تو دریا بین اگر چشم تو بیناست سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۹ - غزل
در هر آن سر که هوا و هوست جا گیرد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی ۷ - آمد مه شوال و مه روزه گذشت
آمد مه شوال و مه روزه گذشت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۳ - گر برون از برقع آن زلف پریشان آمدی
گر برون از برقع آن زلف پریشان آمدی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۶۰ - تا در طلب مات همی گام بود
تا در طلب مات همی گام بود وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳۴ - چه کم میگردد از حشمت بلاگردان نازم کن
چه کم میگردد از حشمت بلاگردان نازم کن سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ - معروفی بود زن سلیطهای داشت او را به قاضی برده بود و رنج مینمود در حق وی گوید
ویحک ای پردهٔ پردهدر در ما نگران
بخش ۴۱ - داستان مبد صاحب نظر
مؤبدی از کشور هندوستان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۳۹ - اهل خرد که از همه عالم بریده اند
اهل خرد که از همه عالم بریده اند مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۰ - ز سوز شوق دل من، همیزند عللا
زِ سوزِ شوقْ دلِ من، هَمیزَنَد عَلَلا مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۹۶ - سبحان لله قد و خط و رخسارش
سبحان لله قد و خط و رخسارش سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۱ - رازی که سر زلف تو با باد بگفت
رازی که سر زلف تو با باد بگفت اقبال لاهوری : جاویدنامه
صحبت با شاعر هندی برتری هری
حوریان را در قصور و در خیام نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۵ - نوشی به صد جان رایگان قوت روان کیستی؟
نوشی به صد جان رایگان قوت روان کیستی؟ خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۹ - به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست
به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۰ - این همه پروانها، سوخته از چپ و راست
این همه پروانها، سوخته از چپ و راست هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۸۰ - روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی
روز و شب خون جگر میخورم از درد جدایی رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۵ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بدان که معنى ایمان تصدیق است، و حقیقت آن از روى شرع استوار داشتن است بدل، و اقرار است بزبان، و کردار است بتن و بمال، و تا این هر سه خصلت بهم مجتمع نشوند، نام ایمان بر وى نیفتد، و نه نام اسلام، که مؤمن مسلمان است و مسلمان مؤمن. نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۴ - بهار و عید مبارک ببخت شاهنشاه
بهار و عید مبارک ببخت شاهنشاه رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ» نمىدانى که خداى را سجود میکند و فرمان مىبرد. «مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ» هر که در آسمان و هر که در زمین، «وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ» و خورشید و ماه و ستارگان، «وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ» و کوهها و درختان و جنبندگان، «وَ کَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ» و فراوانى از مردمان، «وَ کَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذابُ» و فراوانست باز از مردمان که برایشان حکم رفته که ایشان اهل عذابند: «وَ مَنْ یُهِنِ اللَّهُ» و هر که اللَّه تعالى او را خوار کرد، «فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ» او را نوازندهاى نیست «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاءُ» (۱۸) که اللَّه تعالى آن کند که خود خواهد. عطار نیشابوری : بخش ششم
المقاله السادسه
تو دریا بین اگر چشم تو بیناست سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۹ - غزل
در هر آن سر که هوا و هوست جا گیرد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی ۷ - آمد مه شوال و مه روزه گذشت
آمد مه شوال و مه روزه گذشت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۵۳ - گر برون از برقع آن زلف پریشان آمدی
گر برون از برقع آن زلف پریشان آمدی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۶۰ - تا در طلب مات همی گام بود
تا در طلب مات همی گام بود وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳۴ - چه کم میگردد از حشمت بلاگردان نازم کن
چه کم میگردد از حشمت بلاگردان نازم کن سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ - معروفی بود زن سلیطهای داشت او را به قاضی برده بود و رنج مینمود در حق وی گوید
ویحک ای پردهٔ پردهدر در ما نگران
