نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۵ - در کار جهان نیستی از هستی به
در کار جهان نیستی از هستی به
اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۲۲ - زان می نگرم به چشم سر در صورت
زان می نگرم به چشم سر در صورت
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۶۱ - رستم نامه
شنیده‌ام که یلی بود پهلوان رستم
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۸ - به روی دلبری گر مایلستم
به روی دلبری گر مایلستم
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۱۲ - باز از فریب وعده دلم را شکیب داد
باز از فریب وعده دلم را شکیب داد
امام سجاد علیه‌السلام : صحیفه سجادیه
دعای ۲۱ ) دعای آن حضرت به وقت هجوم اندوه و نگرانی از گناه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا حَزَنَهُ أَمْرٌ وَ أَهَمَّتْهُ الْخَطَايَا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱ - به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را
به هر تردامنی منمای آن آیینه رو را
سعدی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - درمدح امام اجل عزالاسلام معین الدین حسین
باز خورشید چرخ رخشان شد
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۷۰ - رفتن جمشید به دژ خورشید و دیدن او
در آن غمنامه چون داد سخن داد
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱۱ - خبری ده به من ای باد که جانان چون است؟
خبری ده به من ای باد که جانان چون است؟
سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹۸ - از او به یاری بختم امید غمخواری
از او به یاری بختم امید غمخواری
مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۲۸ - مدح عمدة الملک رشیدالدین
روی ها را نگار کرده رسید
شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۶۱ - ز چشم من چو تو ناظر بحسن خود بینی
ز چشم من چو تو ناظر بحسن خود بینی
سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴ - ای جلوه کرده روی تو خود را در آفتاب
ای جلوه کرده روی تو خود را در آفتاب
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۴۰۲ - خندهٔ بیجاست برق گریهٔ بی‌اختیار
خندهٔ بیجاست برق گریهٔ بی‌اختیار
شیخ بهایی : رباعیات
رباعی ۲۴ - نقد دل خود بهائی آخر سره کرد
نقد دل خود بهائی آخر سره کرد
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۶۳ - رسیدن نامه شیرین به خسرو
چو خسرو نامه ی شیرین فرو خواند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۳ - چنین که عقل کشیده است زیر بند ترا
چنین که عقل کشیده است زیر بند ترا