امیر معزی : قصاید
شماره ۱۶۴ - خدای هر چه دهد بنده را ز فتح و ظفر
خدای هر چه دهد بنده را ز فتح و ظفر
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۸۶ - ای دلِ درمانده به حبس وطن
ای دلِ درمانده به حبس وطن
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۹۲ - تنها نی ام اگرچه که تنها نشسته ام
تنها نی ام اگرچه که تنها نشسته ام
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۸ - به وعده مده بیش از اینم فریب
به وعده مده بیش از اینم فریب
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۸ - از آنم خلق می خوانند قلّاش
از آنم خلق می خوانند قلّاش
امیر معزی : قصاید
شماره ۲۳۴ - بنگر این پیروزه‌گون دریای ناپیدا کنار
بنگر این پیروزه‌گون دریای ناپیدا کنار
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۵۰ - اگرچه دل به کسی داد، جان ماست هنوز
اگرچه دل به کسی داد، جان ماست هنوز
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۴۷ - خنبِ من کوثرست و راحِ رحیق
خنبِ من کوثرست و راحِ رحیق
امیر معزی : قصاید
شماره ۲۲ - ستاره سجده برد طلعت منیر تو را
ستاره سجده برد طلعت منیر تو را
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۴۷ - حور چشمان ملایک منظرند
حور چشمان ملایک منظرند
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۲۱ - قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست
قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست
امیر معزی : قصاید
شماره ۱۶۳ - فرخنده باد و میمون این مجلس منور
فرخنده باد و میمون این مجلس منور
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۱ - خوش بود بر طلوع صبح شراب
خوش بود بر طلوع صبح شراب
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۸ - منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست
منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست
امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۲ - دوش با سیمین صنوبر در نهان سر داشتم
دوش با سیمین صنوبر در نهان سر داشتم
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۳۱ - دلی می خواهم از هر کار فارغ
دلی می خواهم از هر کار فارغ
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۰۱ - دانی مرا به توبه چرا التفات نیست
دانی مرا به توبه چرا التفات نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۵۳ - ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو
ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو
امیر معزی : قصاید
شماره ۳۲۱ - نباشد اصلی در عشق یار توبه من
نباشد اصلی در عشق یار توبه من
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۸۵ - کار ما با نفسِ بازپسین افتاده ست
کار ما با نفسِ بازپسین افتاده ست